یعنی چه
تفاوض در لغت به معنی بحث، گفتگو و مشورت کردن میان دو یا چند نفر است. همچنین در اصطلاحات حقوقی و فقهی، به نوعی شراکت (شرکت تفاوض) گفته میشود که در آن شرکا در میزان سرمایه، سود، زیان و حق تصرف کاملاً با یکدیگر برابر باشند.
تلفظ
این کلمه بر وزن «تَفاعُل» تلفظ میشود. حروف آن با فتحهی ت، سکون ف، الف مدی، ضمهی و و ساکن بودن ض ادا میگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند تفاوض معمولاً با راهنماهایی نظیر همسهمی، برابر شدن در کار، یا گفتگو و همبازی شدن در مال خواسته میشوند.
به انگلیسی
برای مفاهیم گفتگو و توافقهای دوطرفه تجاری یا سیاسی از واژه Negotiation استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در زبان عربی معاصر به طور گسترده به معنای مذاکرات رسمی و دیپلماتیک به کار میرود.
به فارسی
نزدیکترین برگردانها و معادلهای فارسی اصیل برای این واژه، گفتمان، همسنجی، دادوستد کلامی و برابرانبازی هستند.
نماد چیست
واژه تفاوض نماد بیرونی، مادی یا نشان سمبلیک ویژهای در فرهنگها ندارد؛ بلکه نمایانگر مفهوم انتزاعی مساوات کامل در شراکت و تعامل کلامی دوطرفه است.
جمعبندی و توضیح کامل تفاوض
واژه تفاوض ریشهای عربی دارد و از مصدر باب تفاعل (از ریشه ف و ض) گرفته شده است. معنی اولیه آن به حوزه گفتگو، مشورت و همفکری دو یا چند جانبه برمیگردد که امروزه در زبان عربی معاصر نیز دقیقاً به عنوان معادل مذاکرات سیاسی و تجاری کاربرد دارد.
علاوه بر جنبه کلامی، تفاوض بار حقوقی و فقهی سنگینی نیز دارد؛ بهطوریکه «شرکت تفاوض» به نوعی عقد شراکت اطلاق میشود که در آن برابری کامل میان شرکا در سود، زیان، سرمایه و حق تصرف شرط اصلی است. اگرچه خود این کلمه در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن مانند فعل «أفوض» به معنی واگذار کردن امور، در آیات مشهوری چون آیه ۴۴ سوره غافر دیده میشود.