یعنی چه
این کلمه یک ساختار فعلی و حرفی در زبان عربی است و به معنی «پس به کار او بیاید» یا «در نتیجه به او فایده ببخشد» به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه با فتحه روی فاء، سکون نون، فتحه روی فاء دوم، فتحه روی عین و ضمه روی هاء مکسور (در حالت وصل) به صورت فَتَنْفَعَهُ انجام میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این پرسش قرآنی دقیقاً خود واژه «فتنفعه» با ۶ حرف است.
به انگلیسی
در برگردانهای انگلیسی قرآن کریم، این بخش از آیه معمولاً به صورت ساختار شرطی یا غایی معادلسازی میشود.
به عربی
در کتب تفسیر و لغت عربی، این واژه را به صورت «فـ» عاطفه یا سببیه به همراه فعل «تنفد» یا «تفید» همراهبا ضمیر مفعولی تبیین میکنند.
به فارسی
در ترجمههای کهن و معاصر قرآن به زبان فارسی، این کلمه را عموماً به «پس سودش دهد» یا «پس بهرهمندش کند» ترجمه کردهاند.
در قرآن
این کلمه کلام الهی در سوره عبس است؛ جایی که خداوند درباره شخص نابینا (عبدالله بن اممکتوم) میفرماید: یا او پند گیرد و آن پند و یادآوری، او را سود بخشد.
جمعبندی و توضیح کامل فتنفعه
واژه «فتنفعه» اصالتاً یک لفظ ترکیبی در زبان عربی و برخاسته از متن قرآن کریم است. این کلمه از چهار جزء ساختاری تشکیل شده است: حرف «فَـ» برای بیان نتیجه یا عطف، حرف مضارع «تَـ»، ریشه فعلی «نَفَعَ» و در نهایت ضمیر متصل مفعولی «هُ». در زبان فارسی کاربرد عامیانه یا روزمره ندارد و صرفاً در بافت متون دینی و تفسیری شناخته میشود.
کاربرد اصلی و منحصربهفرد این واژه در آیه چهارم سوره عبس است که به اثرات مثبت هدایت و تذکر بر دلهای آماده اشاره دارد. در حل جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک گنجینه لغوی ۶ حرفی با معنای «پس به کارش آید» یا «پس سودش دهد» مطرح میگردد.