یعنی چه
یرالماسی یا یارالماسی گیاهی علفی و غدهای از تیره کاسنیان و سرده آفتابگردان است. ریشه خوراکی این گیاه ظاهری ناهموار شبیه به سیبزمینی اما طعمی مایل به شیرینی دارد و در ایران بیشتر در تهیه ترشی یا به صورت پخته مصرف میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت «یِر اَلْماسِی» یا «یارالْماسِی» تلفظ میشود که برگرفته از تلفظ اصلی آن در زبان مبدأ (ترکی) است.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، واژه «یرالماسی» به عنوان پاسخی ۸ حرفی برای طراحان سوال با راهنمای کلماتی چون «سیبزمینی ترشی» یا «نوعی گیاه غدهای» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادل اصلی این واژه در زبان انگلیسی Jerusalem artichoke است. همچنین نام علمی و جایگزین دیگر آن در کشورهای اروپایی Topinambur میباشد.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و رایج، به این گیاه «سیبزمینی ترشی» یا «شلغم شیرازی» میگویند. نامهای دیگری مانند قلقلاس نیز در متون قدیمیتر برای آن ذکر شده است.
در قرآن
گیاه یرالماسی بومی آمریکای شمالی بوده و در قرون اخیر به سایر نقاط جهان منتقل شده است؛ به همین دلیل نامی از آن در متن قرآن یا ادبیات حجاز وجود ندارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، ادبیات یا نمادشناسی گیاهان، مفهوم نمادین، استعاری یا نشانه فرهنگی ثبتشده و مشخصی برای کلمه یرالماسی تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل یرالماسی
یرالماسی یا همان سیبزمینی ترشی، واژهای با ریشه ترکی است که از ترکیب دو کلمه «یر» به معنای زمین و «آلما» به معنای سیب تشکیل شده و در لغت به معنای «سیبِ زمینی» است. این گیاه غدهای و علفی به خانواده کاسنیان تعلق دارد و ریشههای خوراکی ناهموار آن به دلیل طعم شیرین و بافت خاص خود، محبوبیت زیادی در آشپزی ایرانی به ویژه برای درست کردن انواع ترشیجات دارد.
از نظر زبانشناسی، این واژه یک وامواژه در زبان فارسی محسوب میشود و به همین دلیل فاقد همخانواده یا مشتقات بومی در فارسی است. معادلهای فارسی آن شامل شلغم شیرازی و سیبزمینی ترشی است، در حالی که در انگلیسی با نام Jerusalem artichoke شناخته میشود و به دلیل اصالت بومی آن در آمریکای شمالی، سابقه تاریخی در متون کهن شرقی یا مذهبی مانند قرآن ندارد.