یعنی چه
العقله در اصل به معنی ابزار و بندی است که برای بستن پای شتر (عقال) استفاده میشود تا از فرار آن جلوگیری کند. همچنین این واژه به گره خوردن و لکنت زبان هنگام سخن گفتن و نوعی تکنیک یا بند انداختن به پای حریف در کشتی سنتی نیز اطلاق میشود. در علم رمل نیز نام یکی از اشکال شانزدهگانه است.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت عُقْلَة تلفظ میشود که همراه با الف و لام معرفه به صورت اَلْعُقْلَة (با ضمه روی عین و سکون روی قاف) خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جدولهای طراحان، واژه «العقله» به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای مفاهیمی چون بند، زنجیر، قید یا شکلی منحوس در علم رمل قدیم شناخته میشود.
به انگلیسی
با توجه به معانی لغوی العقله که بر بستن و محدودیت دلالت دارد، کلماتی مانند Shackle (پابند/قید) و Bond (بند) دقیقترین معادلهای انگلیسی آن هستند.
به عربی
این واژه خود ریشه اصیل عربی دارد و از ماده (ع - ق - ل) مشتق شده است که مترادفهای عربی آن شامل القید و الرباط میشوند.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی شامل کلماتی چون بند، پابند، زنجیر، گره، حبس و مانع است که همگی مفهوم محدود کردن و جلوگیرى از حرکت را میرسانند.
نماد چیست
العقله در مفهوم عام نماد مانع، اسارت و قید و بندهای فکری یا مادی است که انسان را محدود میکنند. علاوه بر این، در اصطلاح طالعبینی و علم رمل قدیم، این واژه نمادی از گره خوردن کارها، توقف، انسداد و بدبیاری (شکل منحوس) به شمار میرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل العقله
واژه عربی «العقله» از ریشه سهحرفی «ع-ق-ل» مشتق شده که در اصل به معنای منع کردن، بستن و نگه داشتن است. این کلمه در لغت به ابزاری مثل عقال (طناب بستن پای شتر) اشاره دارد و مجازاً برای لکنت زبان یا فنون قفل کردن پا در کشتی به کار میرود. ریشه این کلمه با واژه «عقل» یکسان است، چرا که قوه تفکر نیز انسان را از خطا و کارهای ناپسند بازمیدارد.
اگرچه اسم مصدر العقله به این صورت در قرآن کریم نیامده است، اما افعال مضارع همخانواده آن بارها برای دعوت به تفکر تکرار شدهاند. این کلمه در طالعبینی کهن و علم رمل نیز جایگاه ویژهای داشته و به عنوان یکی از اشکال شانزدهگانه، نماد توقف و منحوس بودن قلمداد میشده است.