یعنی چه
اصطلاح «ادنی دلیل» (یا ادنیٰ دلیل) یک ترکیب وصفی عربی است که در فقه، حقوق، فلسفه و ادبیات فارسی به کار میرود. این واژه به معنای کمترین، کوچکترین یا ناچیزترین دلیلی است که بتوان برای اثبات یا رد یک ادعا به آن استناد کرد؛ به طوری که حتی در صورت نبود مدارک بزرگ، همین میزان اندک نیز کفایت کند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «أَدْنَىٰ» (با الف مقصوره در پایان که «آ» خوانده میشود) و «دَلیل» تشکیل شده و به صورت «اَدْنا دَلیل» خوانده و تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و معماهای کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «کوچکترین مدرک»، «کمترین برهان» یا «ضعیفترین حجت»، عبارت ۸ حرفی «ادنی دلیل» مورد نظر است.
به انگلیسی
در متون حقوقی و فلسفی بینالمللی، برای رساندن مفهوم کمترین میزان مدرک یا نشانه، از تعابیری همچون slightest evidence یا minimum proof استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در زبان عربی دارد و از ترکیب اسم تفضیل «أدنى» (از ریشه د ن و) و اسم «دلیل» ساخته شده است.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان فارسی این ترکیب اصطلاحاتی چون «کمترین برهان»، «کوچکترین مدرک»، «اقلّ دلیل» و «ناچیزترین نشانه» هستند.
نماد چیست
اصطلاح «ادنی دلیل» یک مفهوم انتزاعی، منطقی، فقهی و حقوقی است. به همین دلیل، نماد مادی، سنتی یا تصویرگری خاصی در فرهنگها برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل ادنی دلیل
اصطلاح «ادنی دلیل» یک ترکیب وصفی برخاسته از زبان عربی است که به طور گسترده در ادبیات حقوقی، فقهی و فلسفی فارسی کاربرد دارد. این عبارت در لغت به معنای کوچکترین، کمترین و ضعیفترین برهان یا نشانهای است که برای اثبات یک ادعا یا واقعیت مطرح میشود. در مباحث تخصصی، کاربرد این واژه نشان میدهد که حتی ناچیزترین مدرک نیز در غیاب دلایل قاطعتر، میتواند واجد ارزش اثباتی و قانونی باشد.
از نظر ریشهشناسی، این ترکیب از «أدنی» (پایینتر، کمتر) و «دلیل» (راهنما، حجت) ساخته شده است. اگرچه خود این ترکیب به صورت یکجا در قرآن کریم ذکر نشده، اما واژهٔ «أدنی» به تنهایی در آیات متعددی به معانی مختلفی مانند نزدیکتر یا پستتر به کار رفته است. در بازیها و سرگرمیهای کلمات نیز این عبارت به عنوان یک پاسخ ۸ حرفی برای طراحان جدول جذابیت دارد.