یعنی چه
عنید صفت مبالغه است و به کسی گفته میشود که با وجود درک حقیقت، از روی لجبازی، یکدندگی و دشمنی شدید در برابر آن مقاومت میکند و سرکش است.
تلفظ
این واژه به فتح عین و کسر نون (عَنید) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند ستیزهجو، لجباز و یکدنده به عنوان راهنمای واژهٔ ۴ حرفی «عنید» میآیند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم عنید در زبان انگلیسی، با توجه به سیاق متن از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
واژهٔ عنید خود ریشهٔ عربی دارد و در این زبان با واژههای هممعنی دیگری که شدت لجبازی و خصومت را میرسانند قرابت دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق و سره یا رایج این واژه در زبان فارسی شامل لجباز، ستیزهجو، معاند، خیرهسر، طاغی و یکدنده است و متضاد آن واژههایی چون حقپذیر، مطیع و رام هستند.
در قرآن
واژه عنید در آیات قرآن (مانند آیه ۵۹ سوره هود، آیه ۱۵ سوره ابراهیم و آیه ۲۴ سوره ق) به عنوان صفتی برای جباران و کافران به کار رفته است؛ کسانی که با وجود دیدن نشانههای الهی، با لجبازی و سرکشی مفرط از حق رویگردان شدند.
جمعبندی و توضیح کامل عنید
واژهٔ «عنید» یک صفت اخلاقی منفی با ریشهٔ عربی است که وارد زبان فارسی شده و شدت بالایی از لجبازی، ستیزهجویی و یکدندگی را نشان میدهد. این کلمه به کسی اشاره دارد که حق را کاملاً میشناسد، اما از روی عمد، غرور و دشمنی در برابر آن ایستادگی میکند.
در متون کهن، ادبیات فارسی و بهویژه آیات قرآن کریم، این واژه اغلب همراه با کلماتی چون «جبار» یا «کفار» میآید تا توصیفکنندهٔ حاکمان و افرادی باشد که در برابر حقیقت رام نمیشوند و با خیرهسری به مسیر اشتباه خود ادامه میدهند.