یعنی چه
واژه «صیدوا» نامی جغرافیایی و ترکیبی است که از دو بخش «صید» (به معنی شکار) و «وا» (در گویش محلی سمنانی و شهمیرزادی به معنی باد) تشکیل شده است. این نام در مجموع به معنی «شکارگاهِ باد» است و به دشت وسیعی اشاره دارد که به دلیل وزش بادهای شدید دائمی و وجود زیستگاههای جانوری به این نام پرآوازه شده است.
تلفظ
این کلمه با فتحة روی صاد و سکون روی حرف یاء به صورت «صِیْدوا» تلفظ میشود.
در جدول
در طراحهای جداول متقاطع کلمات، واژه صیدوا به عنوان پاسخ برای طراحهایی با عنوان «پارک ملی سمنان»، «شکارگاه باد» یا «سیامین پارک ملی ایران» کاربرد دارد که دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
نام این منطقه اصیل جغرافیایی در نقشهها و متون بینالمللی به صورت Seydva ثبت و شناخته میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای معنایی این واژه ترکیبی در زبان فارسی روان، دشت بادگیر و شکارگاهِ باد توصیف میشود.
در قرآن
کلمه صیدوا به این صورت ترکیبی در قرآن کریم وجود ندارد؛ اما ریشه بخش اول آن یعنی «صَیْد» و مشتقات فعلی آن مانند «فَاصْطَادُوا» مجموعاً ۵ بار در سوره مبارکه مائده (آیات ۱، ۲، ۹۴، ۹۵ و ۹۶) به معنی شکار کردن آمده است.
نماد چیست
پارک ملی صیدوا در استان سمنان زیستگاه اصلی، امن و زادآور پلنگ ایرانی و خرس قهوهای است؛ از این رو واژه صیدوا در اصطلاحات محیطزیستی نماد پلنگ ایرانی و طبیعت دستنخورده البرز به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل صیدوا
پارک ملی صیدوا که در شهرستان مهدیشهر (منطقه شهمیرزاد) استان سمنان واقع شده، سیامین پارک ملی کشور ایران است. این منطقه ارزشمند زیستمحیطی در سال ۱۳۹۴ به دلیل تنوع زیستی فوقالعاده بالا، وجود چشماندازهای بکر طبیعی و حیات وحش غنی، از وضعیت منطقه حفاظتشده پرور ارتقا یافت و به عنوان پارک ملی معرفی شد.
از نظر ریشهشناسی لغوی، صیدوا واژهای آمیخته است؛ بخش اول آن یعنی «صید» ریشه عربی دارد و بخش دوم آن یعنی «وا» ریشهای ایران کهن و گویشی (طبری/سمنانی) دارد که دگرگونشده کلمه «باد» است. ترکیب این دو با یکدیگر مفهوم «شکارگاه باد» یا دشت بادگیر را میسازد که کاملاً با اقلیم بادخیز منطقه تطابق دارد.
امروزه صیدوا به عنوان یکی از مهمترین و امنترین پناهگاههای زادآوری پلنگ ایرانی و خرس قهوهای در سراسر کشور شناخته میشود و به دلیلی ویژگیهای کوهستانی و دشتهای مرتفع خود، اهمیت فوقالعادهای در حفظ چرخه زیستی البرز مرکزی دارد.