یعنی چه
حوجلة در اصل به دو معنی به کار میرود؛ نخست به عنوان اسمی برای نوعی ظرف شیشهای، سفالی یا برنی بزرگ که دهانهای گشاد و شکمی پهن دارد و برای نگهداری عطر یا مایعات استفاده میشود. دوم به عنوان مصدر، به معنای گود افتادن و فرو رفتن چشم در کاسهٔ سر است.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت حَوْجَلَة (با فتح حاء و سکون واو) تلفظ میشود و در زبان فارسی معمولاً به صورت حوجله (با واو صامت یا مصوت) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل شیشه بزرگ، قاروره یا ظرف عطر شناخته میشود.
به انگلیسی
بر اساس کاربرد ساختاری این ظرف، معادلهای انگلیسی فوق دقیقترین برگردانها برای آن هستند.
به فارسی
در متون کهن فارسی و لغتنامههای قدیمی، این واژه به شیشه، کوزه، صراحی یا برنی (ظرف سفالی دهانگشاد) ترجمه شده است.
نماد چیست
در ادبیات و نمادشناسی سنتی فارسی و عربی، نماد استعاری خاصی برای حوجلة ثبت نشده است و صرفاً به عنوان یک ابزار کاربردی برای حفظ و دکوراسیون مایعات ارزشمند شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل حوجلة
واژهٔ «حوجلة» یک لغت اصالتاً عربی از ریشه ثلاثی (حجل) است که به لغتنامههای معتبر فارسی مانند دهخدا راه یافته است. این کلمه در درجهٔ اول به عنوان اسم، به ظروف شیشهای یا سفالی بزرگی اطلاق میشود که شکمی فراخ و سری گشاد دارند و برای نگهداری مایعات، روغنها یا عطرها به کار میرفتهاند.
از سوی دیگر، این واژه در قالب مصدری به معنای فرو رفتن و گود افتادن چشم در کاسهٔ سر نیز استفاده شده است. جمع تکسیر این کلمه در زبان عربی «حواجل» یا «حواجیل» است و در حل جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک واژهٔ پنج حرفیِ کهن کاربرد دارد.