یعنی چه
عبارت «اسکندر روزافزون» یک صفت یا اصطلاح عمومی نیست، بلکه یک اسم خاص تاریخی (اسم علم) است. این نام متعلق به یکی از نظامیان و امیران خاندان روزافزونیان در طبرستان (مازندران فعلی) در قرن نهم هجری است که ابتدا در خدمت سادات مرعشی بودند و سپس حکومت محلی سوادکوه و ساری را در دست گرفتند.
تلفظ
تلفظ صحیح این نام تاریخی به صورت «اِسکَندَر [کسره اضافه] روزْاَفْزون» است.
در جدول
در سؤالات طراحان جدول، این عبارت به عنوان یک شخصیت تاریخی محلی در مازندران یا کارگزار سادات مرعشی شناخته میشود و دقیقاً ۱۴ حرف دارد.
به انگلیسی
از آنجا که این عبارت یک نام خاص تاریخی است، به صورت فینگلیش یا آوانویسی مستقیم به زبانهای دیگر منتقل میشود.
در قرآن
عبارت اسکندر روزافزون هیچ کاربرد یا ریشهای در قرآن ندارد. گاهی به اشتباه نام اسکندر با شخصیت ذوالقرنین در سوره کهف خلط میشود، اما این نام متعلق به شخصیتی متمایز و محلی در تاریخ ایران است.
نماد چیست
اسکندر روزافزون یک شخصیت واقعی در تاریخ طبرستان است و برخلاف اسکندر مقدونی، در ادبیات، اسطورهشناسی یا فرهنگ عامه به عنوان نماد یا مظهر صفت خاصی شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل اسکندر روزافزون
عبارت «اسکندر روزافزون» برخلاف ظاهر ترکیبیاش، یک اصطلاح لغوی، صفت یا کنایه ادبی نیست، بلکه نامی خاص متعلق به یکی از امیران و کارگزاران نظامی خاندان روزافزونیان در تاریخ طبرستان (مازندران) در قرن نهم هجری است. این خاندان ابتدا به سادات مرعشی خدمت میکردند و بعدها خود حکومت محلی مناطقی چون ساری و سوادکوه را به دست گرفتند.
یک اشتباه رایج در میان عموم و طراحان مبتدی جدول، خلط کردن این نام با «اسکندر مقدونی» یا حکایتهای اخلاقی کتاب بهارستان جامی است. این واژه کاملاً ریشه در تاریخ محلی ایران دارد و اجزای آن شامل «اسکندر» (با ریشه یونانی) و «روزافزون» (با ریشه فارسی به معنی فزاینده) است که در ترکیب با هم یک اسم علم را تشکیل دادهاند.