معنی
واژه قدیمی برای توصیف اشیا، جانداران یا پدیدههایی به کار میرود که ریشه در گذشتههای دور یا نزدیک دارند و زمان طولانی از عمر، ساخت یا شکلگیری آنها سپری شده است.
یعنی چه
این کلمه نشاندهنده اصالت، سابقهدار بودن یا کهنگی یک چیز یا یک فرد در یک موقعیت خاص است؛ مانند دوست قدیمی یا خانهای قدیمی.
مترادف
این کلمات در بافتهای مختلف زبان فارسی میتوانند به جای واژه قدیمی قرار گیرند تا میزان قدمت یا سابقهدار بودن چیزی را نشان دهند.
متضاد
واژههایی که مفهوم مقابل قدیمی را میرسانند و به چیزهایی اشاره دارند که به تازگی به وجود آمدهاند یا مربوط به زمان حال هستند.
هم خانواده
این واژگان همگی از ریشه عربی «قدم» مشتق شدهاند و معنای پیش بودن در زمان یا سابقهدار بودن را در خود دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی مانند دیرین، کهنه یا عتیق نیز میتوانند به عنوان پاسخِ کلمه قدیمی قرار گیرند.
به انگلیسی
بسته به متن و نوع کاربرد، برای ترجمه قدیمی به انگلیسی از Old (عمومی)، Ancient (باستانی) یا Antique (عتیقه و ارزشمند) استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قدیمی
واژه قدیمی یکی از پرکاربردترین صفات در زبان فارسی است که از ترکیب کلمه عربی «قدیم» و یای نسبت فارسی ساخته شده است. این کلمه ابزاری برای سنجش زمان و اصالت است؛ هرگاه بخواهیم به شیء، فرد، یا خاطرهای اشاره کنیم که ریشه در گذشتههای دور دارد و از آزمون زمان عبور کرده است، از این واژه استفاده میکنیم.
بار معنایی این کلمه بسیار انعطافپذیر است؛ در بسیاری از مواقع حس نوستالژی، اصالت، پختگی و ارزش تاریخی را منتقل میکند (مانند معماری قدیمی یا رفیق قدیمی)، در حالی که در بافتهای تکنولوژیک یا صنعتی ممکن است به معنای ناکارآمدی، فرسودگی و نیاز به بهروزرسانی تعبیر شود.
ریشه این واژه در زبان عربی به معنای جلو بودن و سبقت گرفتن در زمان است و اگرچه خود واژه با ساختار فارسیاش در قرآن نیامده، اما شکل اصلی آن یعنی «القدیم» در آیات الهی برای توصیف امور دیرینه و کهن به کار رفته است که نشان از عمق ریشهشناختی این واژه در فرهنگ اسلامی و ایرانی دارد.