یعنی چه
مالپرستی به معنای علاقه و دلبستگی بیحدومرز به جمعآوری مال، دارایی و ثروت دنیوی است؛ به گونهای که این عمل به غایت و هدف اصلی زندگی فرد تبدیل شده و ارزشهای اخلاقی و انسانی را تحتالشعاع قرار دهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «مَالْپَرَستی» (māl-parasti) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این مفهوم واژه ۸ حرفی «مال پرستی» است. از نمادهای آن در جدول میتوان به قارون اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههای فوق برای رساندن مفهوم دلبستگی به مادیات استفاده میشود.
به عربی
در زبان و متون عربی برای اشاره به این رذیلت اخلاقی از ترکیبات عبادة المال و حبّ المال استفاده میکنند.
به فارسی
واژه «مالپرستی» یک ترکیب فارسی است که از «مال» (ریشه عربی به معنی دارایی) و «پرستی» (از مصدر فارسی پرستیدن به معنی دلبستگی شدید) ساخته شده است. مترادفهای آن پولپرستی، دنیاپرستی، آز، طمع، دنیاخواهی، بخل و امساک هستند. در مقابل، واژههای زهد، قناعت، ایثار، بخشندگی و وارستگی به عنوان متضاد آن شناخته میشوند. همخانوادههای آن نیز مال، اموال، پرستش، پرستنده و مالپرست هستند.
در قرآن
هرچند خود ترکیب فارسی «مالپرستی» در قرآن نیامده، اما مفهوم آن به شدت مذمت شده است؛ از جمله در آیه ۲۰ سوره فجر با عبارت «وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا» (و مال را بسیار و به افراط دوست میدارید) و آیات ابتدایی سوره همزه. همچنین شخصیت «قارون» در سوره قصص به عنوان نماد بارز قرآنی و اسطورهای این صفت معرفی شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مال پرستی
مالپرستی یکی از ویژگیهای اخلاقی منفی و افراطی است که در آن فرد تمام ارزشها، روابط و اهداف زندگی خود را فدای انباشت ثروت و داراییهای مادی میکند. در این حالت، مال و منال دنیوی از حالت ابزاری برای رفاه خارج شده و خود به یک معبود و غایت نهایی تبدیل میشود که فرد حاضر است برای به دست آوردن آن، اصول اخلاقی را زیر پا بگذارد.
این مفهوم در ادبیات، مذهب و فرهنگهای مختلف همواره تقبیح شده است. در فرهنگ عامه و متون اسلامی، «قارون» بزرگترین مظهر و نماد تاریخی مالپرستی به شمار میرود، همانطور که در ادبیات غربی شخصیتهایی مانند «اسکروچ» یا مفهوم «مامون» (خدای ثروت مادی) برای توصیف این پدیده به کار میروند. مقابله با این صفت معمولاً از طریق تقویت فضایلی چون قناعت، بخشندگی و زهد صورت میگیرد.