یعنی چه
این کلمه با دو تلفظ و معنای متفاوت به کار میرود: در حالت اول (خَلْقها) به معنای آفریدهها، مردمان، تودهها، انسانها و ملتها است. در حالت دوم (خُلْقها یا خُلُقها) به معنای خویها، رفتارها، صفات باطنی، عادات و منشهای انسانها میباشد. این واژه یک کلمهٔ کلاسیک و عمومی است.
تلفظ
بسته به مفهوم مورد نظر، به دو صورت تلفظ میشود: خَلْقها (با فتح خ) زمانی که به معنای انسانها و مخلوقات باشد؛ و خُلْقها یا خُلُقها (با ضم خ) زمانی که به معنای عادات و سجایای اخلاقی باشد.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این کلمه ۵ حرفی است و با توجه به طراح جدول، میتواند به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «آفریدهها»، «تودههای مردم» یا «خویها و رفتارها» به کار رود.
به عربی
ریشه این واژه عربی است. در زبان عربی برای جمع کلمه خَلْق از «الخلائق» یا «المخلوقات» و برای جمع خُلُق از «الأخلاق» استفاده میشود، اما در فارسی با «ها» جمع بسته شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این واژه شامل «آفریدگان»، «مردمان» و «تودهها» برای معنای اول، و واژگانی چون «خویها»، «منشها»، «کردارها» و «خصلتها» برای معنای دوم میباشند.
در قرآن
ترکیب فارسی «خلقها» در قرآن نیست؛ اما کلمه عینی «خَلَقَهَا» (فعل خَلَقَ + ضمیر هَا) به معنی «آن را آفرید» در آیاتی مانند آیه ۵ سوره نحل («وَالأَنْعَامَ خَلَقَهَا...»؛ و چهارپایان را آفرید...) آمده است. همچنین ریشه اصلی آن (خ-ل-ق) بیش از ۲۶۰ بار در قرآن تکرار شده است.
نماد چیست
این کلمه یک اسم جمع عام برای اشاره به انسانها یا صفات انسانی است و نماد گرافیکی، اسطورهای یا نشانه نشانه شناختی خاصی در فرهنگها برای آن ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل خلقها
واژه «خلقها» ترکیبی از کلمه ریشه عربی «خلق» و نشانه جمع فارسی «ها» است. این کلمه به دلیل ساختار حرکتی خود دو وجهه معنایی کاملاً متمایز دارد؛ در صورت تلفظ با فتح خا (خَلْقها) به معنای تمامی آفریدهها، مردم، تودهها و امتهاست و در صورت تلفظ با ضم خا (خُلْقها) به خصلتها، صفات باطنی، اخلاقیات و منشهای فردی و جمعی اشاره دارد.
در فرهنگهای لغت، این واژه نمونهای از ورود کلمات عربی به زبان فارسی و پذیرش قواعد جمع فارسی است. همچنین شکل نوشتاری آن در زبان عربی و متن قرآن کریم به صورت فعل «خَلَقَهَا» به معنای «آن را پدید آورد و آفرید» کاربرد دارد که نباید با اسم جمع فارسی آن اشتباه گرفته شود.