یعنی چه
این واژه به عنوان یک ترکیب وصفی برای توصیف انسانهای باکمال و شریف، یا زمانها، روزها و ذکرهای مذهبی که دارای پاداش و ثواب معنوی فراوان هستند به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب از صفت فاعلی فارسی «پُر» و اسم مصدر عربی «فَضِیلَت» (از ریشه فضل) ساخته شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، عبارت مد نظر دقیقاً ۷ حرف دارد که خود کلمه «پر فضیلت» پاسخ اصلی آن است.
به انگلیسی
بسته به اینکه این صفت برای یک انسان بااخلاق به کار رود یا برای یک ذکر و عمل عبادی، معادلهای انگلیسی متفاوتی دارد.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم فراوانی برتری و ارزش معنوی، از ساختارهای مضاف و مضافالیه استفاده میشود.
به فارسی
واژههای هممعنی فارسی شامل کلماتی هستند که ارجمندی، بزرگی اخلاقی یا پاداش فراوان معنوی و برکت را به ذهن متبادر میکنند.
در قرآن
خود این ترکیب فارسی در قرآن نیست، اما ریشه آن (فضل) به وفور استفاده شده است؛ مانند تعبیر «ذو الفضل العظیم» در آیه ۷۴ سوره آلعمران که معادل ساختاری و معنایی آن است.
جمعبندی و توضیح کامل پر فضیلت
ترکیب وصفی «پر فضیلت» از همنشینی واژه فارسی «پر» و کلمه عربی «فضیلت» پدید آمده است. این اصطلاح هم در حوزه اخلاق فردی برای ستایش انسانهای باکمال، شریف و باتقوا کاربرد دارد و هم در ادبیات دینی و مذهبی برای توصیف زمانها (مانند شب قدر)، مکانها یا اذکاری که ثواب و پاداش معنوی بیشماری دارند، به کار میرود.
در فرهنگهای لغت، این کلمه با مفاهیمی چون ارزشمندی، گرانمایگی و با برکت بودن پیوند خورده است. در متون قرآنی نیز هرچند عین کلمه به دلیل فارسی بودن وجود ندارد، اما صفت الهی «ذوالفضل العظیم» دقیقاً همین معنای والا و فزونی بخشش و رحمت را نشان میدهد.