یعنی چه
تنین در لغت به معنای اژدها یا مار بزرگ است. در نجوم، نام یکی از صورتهای فلکی طویل و پیچدرپیچ نیمکرهٔ شمالی آسمان است که بین دو خرس بزرگ و کوچک (دب اکبر و دب اصغر) قرار گرفته است.
تلفظ
این واژه به صورت تَنّین (Tan-nin) با تشدید روی حرف «ن» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه بسته به تعداد حروف خواستهشده میتواند خودِ «صورت فلکی تنین» (۱۲ حرف)، «اژدها» یا نامهای کهن آن مانند «هشتنبر» باشد.
به انگلیسی
معادل انگلیسی این صورت فلکی Draco است که از زبان لاتین گرفته شده و به معنای اژدهاست.
به ترکی
در زبان ترکی به آن Ejderha Takımyıldızı میگویند که دقیقاً به معنی صورت فلکی اژدها است.
به فارسی
معادلهای فارسی و کهن این واژه شامل «اژدها»، «هشتنبر» (یا هشتنبر) و در متون نجومی قدیمی «گوزهر» است.
نماد چیست
در اساطیر یونان این صورت فلکی نماد «لادون» است؛ اژدهای صد سری که از سیبهای طلایی باغ هسپریدس محافظت میکرد و به دست هرکول کشته شد. در باورهای عامیانه و باستانی مشرقزمین نیز نماد تاریکی، آشوب و اژدهایی فرضی بود که هنگام گرفتگی، ماه یا خورشید را میبلعید.
جمعبندی و توضیح کامل صورت فلکی تنین
صورت فلکی تنین یا اژدها، یکی از بزرگترین و باشکوهترین صورتهای فلکی در آسمان شمالی است. این پیکر آسمانی با شکل مارپیچ و طویل خود، مابین دو دب اکبر و دب اصغر قرار گرفته و ستارهٔ معروف «ثعبان» (آلفای تنین) را در خود جای داده است که در گذشتههای دور، ستارهٔ قطبی زمین بوده است.
نام این صورت فلکی ریشه در زبانهای آرامی و سریانی دارد و از طریق زبان عربی وارد ادبیات نجومی فارسی شده است. در فرهنگ ایران باستان و متون کهن فارسی، این پدیده را با نامهای زیبایی چون «هشتنبر» یا «گوزهر» میشناختند که نشاندهنده پیشینه غنی رصد آسمان در میان ایرانیان است.
از منظر اسطورهشناسی، تنین با افسانههای متعددی پیوند خورده است؛ از اژدهای صد سر باغ هسپریدس در یونان گرفته تا باورهای عامیانه شرقی که آن را مسبب خسوف و کسوف و بلعیده شدن ماه و خورشید میدانستند. امروزه این صورت فلکی یکی از مقاصد جذاب برای منجمان آماتور و علاقهمندان به آسمان شب است.