یعنی چه
این ترکیب وصفی و اضافی در لغت از دو بخش ساخته شده است: «صریع» به معنی مقتول، بر زمین افتاده یا مغلوب، و «غوانی» (جمعِ غانیه) به معنی زنان زیبا و بینیاز از آرایش. در اصطلاح ادبی، به کسی گفته میشود که شیفته و دلدادهٔ خوبرویان است و ناز و ادای زیبارویان او را از پای درآورده است. این واژه وضعیتی از شیفتگی افراطی و طربانگیزی را توصیف میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیبِ عربی با فتح صاد و کسر را در کلمه اول، و فتح غین و کسر نون در کلمه دوم به صورت «صَریعُ الغَوانِی» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «صریع الغوانی» دقیقاً ۱۱ حرف دارد. همچنین ممکن است به عنوان لقب «مسلم بن ولید» (شاعر دوره عباسی) یا «قطام بن سحیم» در جدولها مورد پرسش قرار گیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این اصطلاح ادبی، از عباراتی استفاده میشود که نشاندهنده تسلیم شدن یا از پا درآمدن در برابر زیبایی زنان است.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و در متون کهن لغوی و تاریخ ادبیات عرب به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این اصطلاح شامل تعابیری همچون دلداده، شیفته، مغلوبِ خوبرویان، و کشتهمردهٔ بتان و زیبارویان است که همگی مفهوم از دست رفتن دل در برابر زیبایی را میرسانند.
نماد چیست
این اصطلاح در تاریخ ادبیات نماد و مظهر سبک زندگی طربانگیز، غزلسرایی پرشور، و تسلیمِ محض بودن در برابر جمال و زیبایی ظاهری است.
جمعبندی و توضیح کامل صریع الغوانی
ترکیب عربی «صریع الغوانی» بیش از آنکه یک واژه عمومی در زبان فارسی باشد، یک اصطلاح و لقب خاص در تاریخ ادبیات عرب است. این عبارت لغتاً به معنای «بر زمین افتاده و مغلوبِ زنان زیبا» است و برای توصیف افرادی به کار میرفته که شیفتگی چشمگیری به خوبرویان داشته و تمام زندگی و شعر خود را وقف ستایش آنان میکردند.
در پیشینه تاریخی، این ترکیب لقب دو شاعر بزرگ بوده است؛ نخست قطام بن سحیم در دوره جاهلیت و سپس مسلم بن ولید انصاری در دوره عباسی. هارونالرشید عباسی پس از شنیدن اشعار عاشقانه و لطیف مسلم بن ولید، او را «صریع الغوانی» نامید که این لقب به دلیل شهرت بالای او در ابداع سبک بدیع، در تاریخ ماندگار شد.
امروزه این کلمه در زبان فارسی عمدتاً در ادبیات کلاسیک، متون تاریخی و همچنین به عنوان یک کلیدواژه جذاب و ۱۱ حرفی در جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد و یادآور مفاهیمی چون دلدادگی پرشور و غزلسرایی عاشقانه است.