یعنی چه
این کلمه در لغتنامههای رسمی ثبت نشده است. ساختار آن صفت مرکب فاعلی و به معنی «شهرتآفرین» یا «معروفکننده» است. با این حال، در اکثر متون وب، این عبارت صرفاً یک اشتباه تایپی از واژه «شهوتانگیز» (تحریککننده) به شمار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه متشکل از دو بخش «شُهرَت» (با ضمه شین و فتح ر) و «اَنگیز» (با فتح الف) است.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول، پاسخ دقیق این واژه ۹ حرف دارد و به عنوان صفت برای آنچه اشتهار میآورد استفاده میشود.
به انگلیسی
اگر منظور معنای ترکیبی آن باشد Fame-inducing یا Renown-creating است؛ اما اگر اشتباه تایپی از شهوتانگیز باشد، معادلهای نظیر Provocative یا Sensual دقیقتر هستند.
به عربی
در زبان عربی برای معنای واژهشناختی آن از واژه «جالب للشهرة» یا «مثير للشهرة» استفاده میشود و برای معنای دوم، «مثير للشهوة» به کار میرود.
نماد چیست
ترکیب «شهرتانگیز» یک عبارت واژهشناختی ساختگی یا اشتباه نگارشی است و به عنوان نماد مادی، اسطورهای یا فرهنگی در ادبیات کلاسیک شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل شهرت انگیز
واژه «شهرتانگیز» یک ترکیب اشتقاقی از واژه عربی شهرت و بن مضارع فارسی انگیز است که در فرهنگهای لغت اصیل مانند دهخدا و معین به طور رسمی ثبت نشده است. با نگاهی به کاربردهای آن در فضای مجازی، میتوان دریافت که این عبارت در بسیاری از موارد به دلیل مجاورت حروف کیبورد، یک غلط تایپی از کلمه «شهوتانگیز» است.
در صورتی که این کلمه را به صورت اصیل در نظر بگیریم، معنای آن آوازهبخش و معروفکننده خواهد بود که مترادفهایی چون شهرتآفرین و اشتهارآور دارد. همچنین ریشه کلمه شهرت در قرآن کریم صرفاً به معنای «ماه» (زمان) به کار رفته و ارتباطی با معروفیت ندارد.