یعنی چه
فریقان در لغت به معنای دو گروه یا دو دسته است. این کلمه در واقع حالت تثنیه (دو تایی) از واژه «فریق» به معنی گروه و فرقه است. در ادبیات اسلامی و متون کهن، این اصطلاح معمولاً برای اشاره به دو مذهب بزرگ یا دو دسته متمایز (مانند انس و جن، یا دو جبهه حق و باطل) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فَریقان (Fariqān) با فتح حرف فاء، سکون یا صدای کشیده ر، و فتح نون در حالت عادی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «دو گروه»، «دو دسته» یا «دو جناح»، واژه ۶ حرفی «فریقان» یا معادل دیگر آن «فریقین» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم فریقان از اصطلاحات مربوط به دو دسته یا دو جناح استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای مستقیم این واژه عربی در زبان فارسی شامل واژههای فریقین، دو جناح، دو فرقه، دو طرف و جانبَین است. ریشه این کلمه «ف ر ق» به معنی جدا کردن میباشد و همخانوادههای آن فرقه، تفریق، فارق و تفریق هستند.
در قرآن
این واژه عینا به صورت «فَرِیقَانِ» در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۴۵ سوره نمل که میفرماید: «...فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ» که به معنای دو گروه شدن و به دشمنی و جدال پرداختن قوم صالح اشاره دارد.
نماد چیست
فریقان یک واژه شمارشی و توصیفی در زبان و ادبیات است و به عنوان نماد مادی، اسطورهای یا مظهر فرهنگی خاصی در جامعه شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل فریقان
واژه فریقان یک اصطلاح اصالتاً عربی و راه یافته به زبان فارسی است که در لغتنامههای معتبری نظیر دهخدا به معنای دو گروه، دو دسته یا دو جناح معنی شده است. این کلمه تثنیه واژه «فریق» است و ریشه در مفهوم جدایی، تمایز و دستهبندی دارد.
در کاربردهای قرآنی و متون کهن، این کلمه بارها برای توصیف دو جبهه که در مقابل یکدیگر قرار گرفتهاند (مانند مؤمنان و کافران، یا دو مذهب و فرقه متفاوت) استفاده شده است. شناخت این واژه به درک بهتر متون کلاسیک فارسی و عربی کمک میکند.
امروزه این کلمه بیشتر در متون ادبی، مذهبی و همچنین به عنوان یک واژه چالشی و ۶ حرفی در جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد و معادلهای دقیق فارسی آن کلماتی چون دو جناح و فریقین هستند.