یعنی چه
واژه «خُشام» یک کلمه اصالتاً عربی است که وارد زبان فارسی شده و چهار معنای اصلی برای آن ذکر شده است: شیرِ بیشه (شیر درنده)، کسی که بینی بزرگ و ضخیم دارد، کوه بلند و استوار، و در نهایت به عنوان مصدر به معنی افتادن غضروفهای میان مغز و بینی.
تلفظ
این واژه به صورت خُشام (با ضمه روی حرف خ و الف کشیده در پایان) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «شیر بیشه»، «کوه بلند» یا «دارای بینی بزرگ»، واژه ۴ حرفی «خشام» مد نظر است.
به انگلیسی
بسته به بستر متن، معادلهای انگلیسی آن به شکل Lion یا Large-nosed ترجمه میشوند.
به عربی
این کلمه ریشه عربی دارد و از سه حرف اصلی (خ - ش - م) مشتق شده است؛ بنابراین در زبان عربی نیز به همین صورت به کار میرود.
در قرآن
بررسی آیات قرآن نشان میدهد که کلمه «خشام» با این ساختار لغوی در متن قرآن کریم نیامده است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، خشام به واسطه معنای شیر بیشه نمادی از شجاعت و قدرت بیباکانه است و به واسطه معنای کوه بلند، نمادی از صلابت، استواری و پایداری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل خشام
واژه «خشام» یک واژه کهن و اصیل با ریشه عربی است که به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در کتابهای لغت معتبری نظیر لغتنامه دهخدا، لسانالعرب و منتهیالارب بررسی شده و کاربردهای چندگانهای دارد. از یک سو در توصیف شجاعت و قدرت (به عنوان نامی برای شیر درنده بیشه) و صلابت کوه به کار میرود و از سوی دیگر خصوصیات ظاهری یا پزشکی مربوط به بینی را توصیف میکند.
همخانوادههای این کلمه مانند «خیشوم» (به معنی مجرای تنفس در بینی) نشاندهنده پیوند عمیق ریشهای آن با مباحث مربوط به اندام تنفسی است. دانستن معانی دقیق این واژه بهویژه برای حل جدولهای کلمات متقاطع و درک متون ادبی کهن بسیار مفید است.