یعنی چه
این عبارت به تاریخچه ورود، گسترش، دوران ممنوعیت شدید و وضعیت فعلی پیروان آیین مسیحیت (کاتولیک، پروتستان و ارتدکس) در کشور ژاپن اشاره دارد. ورود مسیحیت به ژاپن به سال ۱۵۴۹ میلادی و فعالیتهای مبلغان یسوعی مانند فرانسیس کسویه بازمیگردد. این مفهوم یک عنوان موضوعی و تاریخی است.
تلفظ
این عبارت ترکیبی به صورت «مَ-سی-حی-یَت دَر ژا-پُن» خوانده و تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق این عبارت خودِ «مسیحیت در ژاپن» با ۱۲ حرف است. اصطلاح تاریخی آن در ژاپن «کیریشیتان» و برای مسیحیان پنهان «کاکوره کیریشیتان» است.
به انگلیسی
معادل دقیق انگلیسی این عبارت Christianity in Japan است. در زبان ژاپنی مدرن به دین مسیحیت «کیریستو-کیو» گفته میشود.
به فارسی
این عبارت یک ترکیب وصفی-اضافی در زبان فارسی است که از واژه «مسیحیت» (ریشه آرامی/عبری)، حرف اضافه «در» (فارسی) و «ژاپن» (برگرفته از فرانسوی یا پرتغالی) تشکیل شده است و برگردان یا مترادف یککلمهای اصیل در فارسی ندارد.
نماد چیست
نماد مسیحیت بومیسازی شده در ژاپن اغلب ترکیبی از صلیب و شکوفه گیلاس (ساکورا) است. همچنین در دوران ممنوعیت (قرن ۱۷ تا ۱۹)، مجسمههای «ماریا-کانون» (مریم مقدس در ظاهر الهه بودایی مهرورزی) نماد کلیدی مسیحیان پنهان برای حفظ ایمانشان بود.
جمعبندی و توضیح کامل مسیحیت در ژاپن
مسیحیت در ژاپن تاریخچهای پرفراز و نشیب و شگفتانگیز دارد. این آیین در سال ۱۵۴۹ میلادی با ورود مبلغان یسوعی و در رأس آنها فرانسیس کسویه به مجمعالجزایر ژاپن معرفی شد و در ابتدا مورد استقبال برخی از دایمیوها (حاکمان محلی) قرار گرفت. با این حال، با به قدرت رسیدن حکومت شوگونات توکوگاوا در قرن هفدهم، مسیحیت به عنوان تهدیدی برای ثبات سیاسی و فرهنگ سنتی ژاپن تلقی و به طور کامل ممنوع شد.
در دوران ممنوعیت شدید که بیش از ۲۵۰ سال به طول انجامید، مسیحیان ژاپنی با شکنجهها و آزارهای هولناکی روبرو شدند. گروهی از آنان که به «کاکوره کیریشیتان» یا مسیحیان پنهان معروف شدند، برای زنده ماندن مجبور شدند ایمان خود را در قالب آیینهای بودایی و شینتو مخفی کنند و بدون داشتن هیچ کشیشی، نسل به نسل دین خود را حفظ کردند. امروزه با وجود آزادی مذهبی، مسیحیان حدود یک درصد از جمعیت ژاپن را تشکیل میدهند اما تأثیر فرهنگی آنها (مانند برگزاری مراسم ازدواج به سبک غربی) در جامعه ژاپن بسیار مشهود است.