یعنی چه
این عبارت به معنای کسی است که مصیبت او چنان عمیق و جانسوز است که هر انسان باایمان، آزاده یا حقیقتجویی داستان مظلومیتش را بشنود، بیاختیار گریان میشود. این واژه یک ترکیب کلاسیک و روایی است و به خودی خود اشاره به پیوند عاطفی عمیق میان پیروان و پیشوای معصوم دارد که با سوز دل همراه است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «بِ قَتیلُ الْعَبَرات» است که در واقع حرف جر «بـ» بر سر لقب معروف امام حسین (ع) یعنی «قتیل العبرات» آمده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً خود کلمه «ب قتیل العبرات» با ۱۲ حرف است.
به انگلیسی
بهترین و دقیقترین معادل انگلیسی برای انتقال این مفهوم حزنانگیز، عبارت فوق است.
به عربی
اصل این واژه عربی است و از دو بخش «قتیل» (کشته شده) و «العبرات» (جمعِ عبرة به معنی اشک جاری از اندوه) تشکیل شده است.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی، به معنای «شهیدی که یادش اشکها را روان میکند» یا «مایه اندوه و گریه هر مؤمن» تعریف میشود.
نماد چیست
این عبارت نماد مظلومیت بینظیر، پیوند عاطفی پایدار میان پیروان و امام، و همچنین نماد اشکی است که مایه عبور از غفلت و رسیدن به بیداری و بصیرت میشود (با توجه به همریشه بودن عَبره با عبور و عبرت).
جمعبندی و توضیح کامل ب قتیل العبرات
عبارت «قتیل العبرات» یکی از مشهورترین و عمیقترین القاب تخصصی امام حسین (ع) در ادبیات دینی و روایی شیعه است. این اصطلاح حدیثی ریشه در روایات معتبر اهلبیت و زیارتنامههای مأثور، از جمله زیارت اربعین امام صادق (ع)، دارد و در متن خود قرآن کریم به طور مستقیم نیامده است.
بر اساس روایتی از خود امام حسین (ع)، ایشان فرمودهاند: «أَنَا قَتِيلُ الْعَبْرَةِ لَا يَذْكُرُنِی مُؤْمِنٌ إِلَّا اسْتَعْبَرَ» که نشان میدهد هیچ فرد باایمانی ایشان را یاد نمیکند مگر آنکه اشک در چشمانش حلقه میزند. واژه «عَبْره» در لغت عرب به اشکی خاص گفته میشود که با سوز دل و اندوه عمیق همراه بوده و بر گونه جاری شود؛ از این رو، این لقب جلوهگر پیوند ناگسستنی عاطفه، حماسه و مظلومیت در نهضت عاشوراست.