یعنی چه
ابن جمیع در اصل یک اسم خاص (اعلم) و کنیه تاریخی است و به عنوان یک واژه مستقل در فرهنگها معنای لغوی مجزایی ندارد. این عبارت ترکیبی از «ابن» (پسر) و «جمیع» (همه و همگان) است. در تاریخ، مشهورترین فرد با این لقب، موفق ابوالعشائر هبةالله بن زینالدین معروف به ابن جمیع، پزشک یهودیتبار برجسته و طبیب مخصوص سلطان صلاحالدین ایوبی در مصر (قرن ۶ هجری) بوده است.
تلفظ
این عبارت به صورت «اِ ب نِ جَ م ی ع» تلفظ میشود که در زبان عربی و فارسی به عنوان یک ترکیب اضافه (مضاف و مضافالیه) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به سؤال «پزشک معروف صلاحالدین ایوبی» یا «لقب هبةالله بن زینالدین»، کلمه ۷ حرفی «ابن جمیع» است.
به انگلیسی
در زبانهای خارجی به دلیل اسم خاص بودن، این عبارت به صورت آوانگاری نگاشته میشود.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی برای این اسم خاص وجود ندارد؛ اما بازگردان اجزای آن به فارسی برابر با «پسر» (ابن) و «همه/گردآمده» (جمیع) است. واژههای هم-خانواده آن در فارسی شامل جامعه، مجموع، جمع، تجمیع، جمعیت و جامع هستند.
در قرآن
خود ترکیب واژگانی «ابن جمیع» در قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، کلمه «ابن» به صورت مفرد و جمع، و کلمه «جمیعاً» به عنوان یک واژه پرکاربرد (مانند آیه واعتصموا بحبل الله جمیعا) در قرآن بارها استعمال شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل ابن جمیع
عبارت «ابن جمیع» بیش از آنکه یک واژه لغوی با کاربرد روزمره باشد، یک اسم خاص و کنیه ارزشمند در تاریخ علم و پزشکی جهان اسلام است. این نام یادآور هبةالله بن زینالدین، طبیب حاذق قرن ششم هجری است که به دلیل مهارت بالا در علم طبابت به دربار صلاحالدین ایوبی راه یافت و به عنوان پزشک مخصوص او خدمت کرد.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه ریشه در زبان عربی و ثلاثی مجرد «ج م ع» دارد. اگرچه اجزای آن یعنی «ابن» و «جمیع» در زبان فارسی و متن قرآن کریم کاربردهای فراوانی دارند، اما ترکیب سرهم آن کاربرد قرآنی ندارد و امروزه بیشتر در مسابقات اطلاعات عمومی و جدولهای متقاطع به عنوان یک سوال تاریخی مطرح میشود.