یعنی چه
واژه استماته (و صورت اسمی آن استماتت) در لغت به معنای طلب مرگ کردن، فداکاری مطلق، و بیباکی از مرگ در میدان نبرد است. در کاربرد کنایی و امروزیتر، این واژه به تلاش حداکثری، اصرار سرسختانه و بیامان برای دستیابی به یک مقصود یا انجام یک کار دشوار اشاره دارد؛ بهطوری که فرد تمام وجود و انرژی خود را در آن راه بگذارد.
تلفظ
این واژهها به صورت اِستِماتَه (با مصوت کوتاه کسره در ابتدا و تاء تانیث در آخر که در فارسی به های بیان حرکت تبدیل شده) و اِستِماتَت (با تاء کشیده مکتوب و ملفوظ) خوانده میشوند.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً دارای ۱۵ حرف است و به عنوان معادل عباراتی چون «از مرگ نترسیدن در جنگ»، «جانفشانی کردن» یا «پافشاری سرسختانه» به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که نشاندهنده فداکاری بالا یا تلاش بسیار سخت و همهجانبه تا پای جان باشد.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و از باب استفعال از ریشه «م و ت» مشتق شده است. در زبان عربی نیز به معنای نهایت شجاعت، استقبال از مرگ در راه هدف و سرسختی به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل عباراتی چون جانباختگی، خویشتن را در معرض مرگ قرار دادن برای هدف، پایمردی و کوشش بیوقفه و سرسختانه است.
جمعبندی و توضیح کامل استماته و استماتت
واژگان «استماته» و «استماتت» از ریشه عربی «م و ت» (مرگ) به باب استفعال رفتهاند و برخلاف تشابه ظاهری، هیچ ارتباطی با واژههایی نظیر استمالت (به معنی دلجویی) یا اصطلاحات دیگر ندارند. معنای حقیقی این کلمات، نترسیدن از مرگ، به سیم آخر زدن در میدان حماسه و فدا کردن جان در راه معشوق یا هدفی والا است.
در سیر تحول معنایی، این اصطلاح علاوه بر کاربرد نظامی و حماسی کلاسیک خود (به معنی استبسال و خود را دستخوش مرگ ساختن)، در متون ادبی و کنایی به معنای پافشاری شدید، سرسختی بیامان و تلاش حداکثری برای رسیدن به یک مقصود نیز به کار میرود؛ به طوری که فرد از هیچ مانعی در راه خود هراس نداشته باشد.