یعنی چه
اصهب در لغت به معنای موجود بور یا سرخمو و ابقع به معنای موجود دورنگ (سیاه و سفید) است. در اصطلاح روایی و مهدویت، این دو واژه اشاره به دو رهبر یا جریان سیاسی و نظامی مقتدر اما غیرصالح دارند که پیش از خروج سفیانی در سرزمین شام ادعای حکومت کرده و با یکدیگر میجنگند.
تلفظ
عبارت «اصهب و ابقع» در زبان عربی به صورت «الأصْهَب و الأبْقَع» تلفظ میشود که در زبان فارسی معمولاً بدون الگوهای سختگیرانه فصاحت عربی و به صورت روان «اَصهَب وَ اَبقَع» خوانده میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع و شرح در متن، عبارت «اصهب و ابقع» به عنوان یکی از نشانههای ظهور با تعداد ۹ حرف شناخته میشود.
به انگلیسی
از نظر لغوی، اصهب به ویژگی موی مایل به سرخی و بوری و ابقع به ویژگی دورنگی و ابلق بودن اشاره دارد و معادلهای فوق در انگلیسی مفاهیم لغوی آنها را میرسانند.
به عربی
این دو واژه ریشه اصیل عربی دارند؛ اصهب از ریشه ثلاثی مجرد «ص هـ ب» به معنی سرخ و بور شدن مو، و ابقع از ریشه ثلاثی مجرد «ب ق ع» به معنی دو رنگ شدن مشتق شده است.
به فارسی
در زبان فارسی، اصهب به معنای «بور، سرخرو یا خرماییمو» و ابقع به معنای «ابلق، دورنگ یا دارای لکههای پوستی» ترجمه میشود؛ هرچند در متون دینی فارسی عمدتاً از خودِ کلمات عربی استفاده میگردد.
نماد چیست
در نشانههای ظهور، اصهب نماد یک جریان سیاسی-نظامی مقتدر اما غیرصالح (کافر یا منافق) در شام است و ابقع نماد دومین جریان نظامی معارض و رقیب اوست. جنگ این دو جریان، زمینه را برای ورود و غلبه نهایی سفیانی فراهم میکند.
جمعبندی و توضیح کامل اصهب و ابقع
عبارت «اصهب و ابقع» برگرفته از روایات و احادیث اسلامی در باب نشانههای ظهور امام زمان (عج) است. این دو کلمه در اصل ریشه لغوی عربی دارند که اولی به رنگ بور و سرخگون و دومی به ابلق و دورنگ بودن اشاره دارد، اما کارکرد اصلی آنها در ادبیات مذهبی و مهدویت، کاملاً کنایی و نمادین است.
بر اساس روایات معتبر، پیش از خروج سفیانی، سرزمین شام شاهد برافراشته شدن سه پرچم و درگیری شدید میان آنها خواهد بود. اصهب و ابقع رهبران دو جریان نظامی رقیب هستند که برای تصاحب قدرت در سوریه بزرگ میجنگند. این نبرد داخلی قدرت جامعه را به تحلیل میبرد و در نهایت، سفیانی به عنوان ضلع سوم وارد شده، ابتدا ابقع و سپس اصهب را نابود میکند.
بنابراین، شناخت این دو اصطلاح اهمیت مهدوی بالایی دارد، چرا که نشاندهنده وضعیت آشوب، تزلزل و گسیختگی سیاسی و نظامی منطقه شام در آستانه ظهور و پیش از آغاز تقابل نهایی جریان حق و باطل است.