یعنی چه
واژهٔ «بیتحاشی» به معنی انجام دادن کاری یا گفتن سخنی بدون ترس، واهمه، امتناع و رعایت ملاحظات است؛ زمانی که شخص بدون عاقبتاندیشی یا پرهیز، کاری را جسورانه انجام میدهد.
تلفظ
این کلمه از پیشوند نفی فارسی «بی» و واژهٔ عربی «تَحاشی» تشکیل شده و به صورت کسرِ «ب» و فتحِ «ت» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهٔ «بی تحاشی» دقیقاً ۷ حرف دارد. پاسخهای جایگزین و هممعنی آن شامل بیمحابا، بیپروا و جسورانه است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بیتحاشی از قیدهایی استفاده میشود که نشاندهندهٔ شجاعت زیاد یا اقدام بدون فکر و پرهیز هستند.
به عربی
ریشهٔ اصلی این واژه عربی است و در عبارتهای فصیح به صورت بلا تحاشٍ یا دون مواربة به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، برای توصیف رفتاری که در آن ملاحظهکاری وجود ندارد، از این واژهها استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این واژه شامل بیپروا، بیملاحظه، بیباک و بیمحابا است که در گفتار و نوشتار معاصر کاربرد بیشتری دارند.
جمعبندی و توضیح کامل بی تحاشی
واژهٔ «بیتحاشی» یک صفت یا قید مرکب با ریشهٔ ترکیبی فارسی و عربی است. جزء دوم آن یعنی «تحاشی» از ریشهٔ «ح-ش-ی» به معنی به یک سو شدن، دوری کردن و پرهیز داشتن است؛ بنابراین وقتی پیشوند نفی «بی» به آن اضافه میشود، مفهوم اقدام بدون دوری، پرهیز یا ملاحظهکاری را به خود میگیرد.
این واژه بیشتر در متون کلاسیک و ادبی فارسی مانند گلستان سعدی به کار رفته است؛ جایی که سخن گفتن یا عمل کردن بدون ترس و رعایت مراتب رسمی مد نظر باشد. در کاربردهای جدول کلمات متقاطع، این واژه ۷ حرفی بوده و معمولاً با واژههایی نظیر بیمحابا و بیپروا همپوشانی دارد.