معنی
فعل ماضی ساده (سوم شخص مفرد) از مصدر شتافتن است که به معنای تند رفتن، سرعت گرفتن و روی آوردن به سوی چیزی با اشتیاق و عجله به کار میرود.
یعنی چه
این واژه در زبان فارسی بیانگر اقدام فوری، گام تند برداشتن و تصمیم ناگهانی برای رفتن یا انجام کاری بدون درنگ و تاخیر است.
مترادف
واژههای فوق همگی در متنهای ادبی و عامیانه میتوانند به جای شتافت برای رساندن مفهوم سرعت در حرکت استفاده شوند.
متضاد
کلماتی که مفهوم سکون، آرامش، تاخیر و سستی در حرکت را میرسانند، به عنوان متضاد این واژه شناخته میشوند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه کهن و پهلوی شتافتن/شتابیدن مشتق شدهاند و مفهوم سرعت را در خود دارند.
جمله سازی
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مربوط به کلمه شتافت بر اساس تعداد حروف خواسته شده تنظیم میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی افعالی که برای سوم شخص مفرد در زمان گذشته نشاندهنده سرعت و تعجیل هستند، معادل این واژه قرار میگیرند.
جمعبندی و توضیح کامل شتافت
واژه «شتافت» یک فعل ماضی ساده اصیل از ریشه فارسی میانه (پهلوی) است که معنای حرکت پویا، سریع و بدون درنگ را به مخاطب منتقل میکند. این کلمه در ادبیات فارسی فراتر از یک تغییر مکان ساده، نمادی از اشتیاق، بیقراری و تصمیم قاطع برای رسیدن به یک هدف، مقصد یا مقصود والاتر است.
در متون عرفانی و شاعرانه، شتافتن معمولاً برای توصیف سلوک پرشور عاشق به سوی معشوق یا شتاب مجاهدان و خیرخواهان برای انجام کارهای نیک به کار میرود. اگرچه این کلمه ریشه عربی ندارد و در قرآن عیناً تکرار نشده، اما مفاهیم معادل آن مانند مسارعت در خیرات همواره مورد تمجید قرار گرفته است.