یعنی چه
این عبارت به معنای «با یاد خدا» یا «به وسیلهٔ یاد کردن از پروردگار» است. در فرهنگ اسلامی، توجه قلبی و زبانی به ذات احدیت را میرسانَد که انسان را از غفلت خارج میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «بِذِکْرِ الله» (be-zek-rel-lāh) است که در آن حرف «ب» مکسور و واژهٔ «الله» به دلیل ماقبل مکسور، به صورت لَامِ ترقیق (نازک) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این عبارت دقیقاً ۸ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای راهنمای «با یاد خدا» استفاده میشود.
به انگلیسی
معادلهای دقیق این عبارت در زبان انگلیسی نشاندهندهٔ یاد و ذکر خداوند برای دستیابی به آرامش هستند.
به فارسی
برگردان و کلمات هممعنی فارسی آن شامل ترکیبهایی چون «با یاد حق»، «به یاد خدا»، «ذکر الهی» و «یاد پروردگار» است. واژگان همخانوادهٔ آن از ریشه ذکر (مانند تذکر، مذکور، ذاکر) و از ریشه اله (مانند الهی، الوهیت) هستند.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً دو بار در آیه ۲۸ سوره مبارکه رعد آمده است: «الَّذِینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» که به زیبایی تأثیر یاد خدا را در آرامش یافتن دلهای مؤمنان بیان میکند.
نماد چیست
در فرهنگ و هنر اسلامی، این عبارت مظهر و نماد سکینه، آرامش قلبی، پایان یافتن دغدغهها و رفع اضطراب است. به همین دلیل تابلونوشتههای آن در اماکن مختلف برای ایجاد آرامش محیطی نصب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بذکر الله
عبارت «بذکر الله» یکی از زیباترین و آرامشبخشترین تعابیر قرآنی است که از زبان عربی به فرهنگ و ادبیات فارسی وارد شده است. این ترکیبِ ساختاری که به معنای «با یاد خدا» است، بیش از هر چیز یادآور آیه شریفه سوره رعد بوده و به عنوان نسخهای شفابخش برای رسیدن به آرامش درونی و رهایی از اضطرابهای دنیوی شناخته میشود.
در کاربردهای روزمره، ادبی و حتی در طراحی هنری و کتیبهنویسی، این واژه نمادی از توکل مطلق و پناه بردن به ذات احدیت است. بررسی ریشهشناختی آن نشان میدهد که با اتصال به مفاهیمی چون ذکر، تذکر و الوهیت، پیوندی عمیق میان روح انسان و خالق برقرار میسازد و در جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک عبارت ۸ حرفیِ معرفِ یاد الهی کاربرد دارد.