یعنی چه
جدیدالزرع یک ترکیب وصفی و اصطلاحی در متون کهن، اسناد دیوانی و فقهی است که به زمین، مزرعه یا زراعتی اشاره دارد که بهتازگی ایجاد شده یا زیر کشت رفته است. در نظام مالیاتی و اداری قدیم، این اصطلاح برای زمینهایی به کار میرفت که بهتازگی به چرخه تولید و مالیاتدهی وارد شده بودند. مترادفهای آن شامل نوکشت، تازهکشت و جدیدالفلاحه است.
تلفظ
این عبارت بر اساس قواعد زبان عربی و به صورت ترکیب مضاف و مضافالیه با تلفظ «جَدیدُ الزَّرع» (jadīd-uz-zar') خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جدولهای شرح در متن، پاسخ به عنوان زمینی که تازه زیر کشت رفته، کلمه «جدید الزرع» با ۹ حرف است.
به انگلیسی
عبارات فوق در زبان انگلیسی دقیقاً مفهوم زمین تازه کشتشده یا محصول نو را میرسانند.
به عربی
در زبان عربی معاصر، برای اشاره به این مفهوم از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
در قرآن
ترکیب عینی «جدیدالزرع» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما ریشههای تشکیلدهنده آن یعنی «جدید» (مانند خلقاً جدیداً) و «زرع» (مانند أأنتم تزرعونه أم نحن الزارعون) در آیات متعددی به کار رفتهاند.
نماد چیست
در ادبیات سنتی، متون دیوانی و بستر فرهنگی گذشته، این واژه نمادی از شروع مجدد، رونق اقتصادی تازه، برکت نورسیده و آبادانی زمینهای بایر تلقی میشده است.
جمعبندی و توضیح کامل جدید الزرع
واژه «جدیدالزرع» از اصطلاحات ترکیبی عربی است که وارد زبان فارسی، بهویژه متون اداری، دیوانی و فقهی دوران گذشته شده است. این کلمه در معنای لغوی به زمین یا کشتزاری اشاره دارد که بهتازگی بذر در آن پاشیده شده و چرخه کشاورزی آن آغاز گشته است.
در ساختار اسناد قدیمی، کاربرد این واژه فراتر از یک توصیف ساده گیاهشناسی بوده و اهمیت اقتصادی و مالیاتی داشته است؛ چرا که مشخص میکرده کدام زمینها بهتازگی آباد شده و باید مشمول قوانین مالیاتی جدید قرار گیرند. در مقابل این اصطلاح، واژه «قدیمالزرع» برای زمینهای باسابقه کشت استفاده میشده است.