یعنی چه
فوق بکلوریا یک عنوان رسمی آموزشی در تحصیلات عالی کشور افغانستان است. در نظام آموزشی این کشور، به مدرک دیپلم دبیرستان (پایان صنف دوازدهم) بکلوریا میگویند؛ بنابراین فوق بکلوریا دورهای تحصیلی است که بالاتر از دبیرستان و پایینتر از لیسانس قرار میگیرد.
تلفظ
این عبارت از ترکیب واژه عربی فوق (Fawq) به معنای بالاتر و واژه فرانسوی بکلوریا (Bakalooriya) تشکیل شده و به صورت «فَوقِ بَکلوریا» قرائت میشود.
در جدول
کلمه فوق بکلوریا در بازیها و سرگرمیهای جدول کلمات متقاطع به عنوان معادل فوقدیپلم در افغانستان شناخته میشود و بدون احتساب فاصله دقیقاً ۱۰ حرف دارد.
به انگلیسی
در کشورهای انگلیسیزبان، برای نامبردن از این مقطع تحصیلی دو ساله دانشگاهی که پس از دبیرستان و پیش از کارشناسی سپری میشود، از واژگان فوق استفاده مینمایند.
به فارسی
در زبان فارسی رایج در ایران، به این سطح از تحصیلات دانشگاهی که شامل چهار نیمسال تحصیلی پس از اتمام دوره دبیرستان است، کاردانی یا فوقدیپلم گفته میشود.
در قرآن
عبارت فوق بکلوریا یک اصطلاح کاملاً اداری، معاصر و دانشگاهی است و در قرآن وجود ندارد؛ هرچند واژه عربی «فوق» به کرات در آیات قرآن کریم به کار رفته است.
نماد چیست
اصطلاح فوق بکلوریا صرفاً یک عنوان آکادمیک و مدرک رسمی برای مشخص کردن درجه تحصیلات شخص است و هیچگونه نماد سنتی، فرهنگی یا تصویری خاصی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل فوق بکلوریا
اصطلاح «فوق بکلوریا» یکی از عناوین رسمی و کلیدی در سیستم معارف و تحصیلات عالی کشور افغانستان است. در ساختار آموزشی این کشور، دانشآموزان پس از اتمام صنف دوازدهم مدرکی به نام «بکلوریا» (برگرفته از واژه فرانسوی Baccalauréat به معنای دیپلم دبیرستان) دریافت میکنند. بر این اساس، مقطع بالاتر از آن که معمولاً دو سال به طول میانجامد، فوق بکلوریا نامیده میشود.
این مقطع تحصیلی در واقع معادل دقیق دوره «کاردانی» یا «فوقدیپلم» در نظام آموزشی ایران است. دانشجویان در این دوره که در انستیتوها یا دانشگاهها برگزار میشود، آموزشهای نیمهعالی و کاربردی را برای ورود به بازار کار یا آماده شدن جهت ورود به دوره لیسانس (کارشناسی) سپری میکنند.
از نظر ریشهشناسی، این عبارت یک ترکیب دوزبانه است؛ بخش اول آن یعنی «فوق» یک واژه عربی به معنای بالاتر است و بخش دوم آن ریشه در زبانهای اروپایی دارد. این اصطلاح کاملاً اداری و مدرن بوده و فاقد کاربرد قدیمی، قرآنی یا نمادهای فرهنگی خاص در ادبیات کلاسیک است.