یعنی چه
واژه «اشغلنا» در اصل یک فعل صیغه ماضی از باب افعال در زبان عربی است و زمانی به کار میرود که فرد، شیء یا جریانی، تمام توجه، زمان و تمرکز گروهی از افراد را به خود معطوف کرده و آنها را از کارهای دیگر بازداشته باشد.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه با فتحه روی همزه، سکون شین، فتحه غین، فتحه لام و فتحه نون همراه با الف مدی در پایان به صورت «اَشْغَلَنا» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «ما را سرگرم کرد» یا «ما را مشغول ساخت»، کلمه ۶ حرفی «اشغلنا» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، عبارات فوق دقیقترین برگردان برای رساندن مفهوم به کار گرفته شدن زمان یا حواس توسط یک عامل بیرونی هستند.
به عربی
این واژه خود ریشه اصیل عربی دارد و از مشتقات ریشه ثلاثی مجرد «ش غ ل» (شغل) به شمار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این فعل در قالب عبارات فعلی مانند «ما را به خود سرگرم کرد» یا «وقت و تمرکز ما را به اشغال خود درآورد» بیان میشود.
در قرآن
عین واژه «اشغلنا» (از باب افعال) در متن صریح قرآن وجود ندارد؛ اما صیغههای دیگر از همین ریشه مانند «شَغَلَتْنَا» در آیه ۱۱ سوره مبارکه فتح (...شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا...) به معنی «اموال و کسان ما، ما را مشغول کردند» دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اشغلنا
واژه «اشغلنا» یک فعل ماضی عربی از باب افعال و برخاسته از ریشه «ش غ ل» است که به معنای «ما را سرگرم کرد» یا «توجه و وقت ما را به خود معطوف ساخت» به کار میرود. این کلمه گرچه اصالت فارسی ندارد، اما به واسطه ورود متون مذهبی و ادبیات کهن، برای فارسیزبانان و طراحان جدول کلمات متقاطع کاملاً شناخته شده است.
در ساختار این واژه، ضمیر متکلم معالغیر «نا» به انتهای فعل چسبیده است تا مفعول جملهای باشد که بر مشغول شدن گروهی از انسانها دلالت دارد. اگرچه صیغه دقیق این باب در قرآن نیامده، اما صیغههای همریشه آن در آیات قرآنی برای بیان توجیه کسانی که از وظایف خود بازماندهاند، استفاده شده است.