یعنی چه
واژه القشه در اصل یک کلمه عربی (القَشَّة) به معنای یک تکه کاه، پوشال یا خاشاک ریز است. در فرهنگ لغات عربی به معانی دیگری مانند کودک ریزاندام یا سوسک کوچک نیز آمده است، اما کاربرد اصلی آن اشاره به یک شیء بسیار کوچک، سبک و کمارزش دارد که معمولاً در ضربالمثلها برای نشان دادن حد نهایی ظرفیت یا بار اضافیِ شکستدهنده استفاده میشود.
تنزلو
این کلمه با فتح قاف و تشدید و فتح شین به صورت «اَلْقَشَّه» (Al-Qashshah) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به عنوان یک واژه پنج حرفی عربی به معنی کاه یا پوشال شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه برای اشاره به ساقه یا تکه کاه استفاده میشوند.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و از ریشه «قشّ» به معنی جمع کردن خاشاک گرفته شده است.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این کلمه، واژههایی نظیر کاه، پوشال، خاشاک ریز و گیاه خشک هستند.
نماد چیست
القشه در ادبیات و فرهنگ عامه نماد چیزی بسیار ناچیز و بیمقدار است. شهرت اصلی آن به دلیل حضور در ضربالمثل معروف «القشة التي قصمت ظهر البعير» است که در آن، تکه کاه نماد بار بسیار سبکی است که وقتی روی بارهای سنگین قبلی قرار میگیرد، به عنوان آخرین حد تحمل، باعث شکستن پشت شتر میشود. این مفهوم معادل ضربالمثل فارسی «پیمانه که پر شود، لبریز میشود» است.
جمعبندی و توضیح کامل القشه
واژه «القشه» یک لفظ اصیل فارسی نیست، بلکه کلمهای با ریشه عربی است که به معنای تکه کاه، پوشال یا ریزه خاشاک به کار میرود. این کلمه در لغتنامههای کهن نظیر دهخدا نیز به نقل از منابع عربی وارد شده و گاه به معانی فرعی دیگری مانند کودک ریزاندام یا سوسک نیز تعبیر شده است. در متن قرآن کریم این کلمه به کار نرفته و کاربرد آن بیشتر ادبی و ضربالمثلی است.
بزرگترین شهرت این واژه به واسطه یک تمثیل معروف عربی است که تکه کاه را نماد بار اندک اما سرنوشتسازی میداند که موجب فروریختن یک ساختار تحت فشار میشود. در جدول کلمات، این واژه پنج حرفی به عنوان معادل عربی کاه یا پوشال کاربرد دارد.