یعنی چه
بر ماسیدن (یا برمَسیدن) یک فعل کهن و اصیل فارسی است که به معنای لمس کردن، پساویدن، دست مالیدن بر چیزی برای حس کردن آن، و همچنین جستجو، تفتیش و کاوش کردن به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت بَر ماسی دَن (bar-māsidan) تلفظ میشود و شکل دیگر آن در متون کهن به صورت بَرمَسیدَن (bar-masidan) نیز آمده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف، خود واژه «بر ماسیدن» (۸ حرف) یا مترادفهای آن مانند «پساویدن» و «بساویدن» است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس کاربرد حسی آن شامل To touch و To feel و در حالت جستجو و تفتیش با دست شامل To grope میشود.
به فارسی
واژههای هممعنی و جایگزین فارسی آن عبارتند از: پرماسیدن، بساویدن، دست سودن، مسیدن، لمس کردن و تفتیش نمودن.
نماد چیست
برای فعل کهن بر ماسیدن در متون سنتی و نمادشناسی، نماد مادی یا اصطلاحی خاصی ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بر ماسیدن
واژهٔ قدیمی و زیبای «برماسیدن» یک فعل کهن و اصیل فارسی است که برخلاف ظاهرش، هیچ ارتباطی به فرآوردههای لبنی مانند ماست یا ماسیدن شیر ندارد؛ بلکه به طور دقیق به حس لامسه و بساوایی انسان مربوط میشود.
این واژه از ترکیب پیشوند «بر» و ریشه «مَس» (به معنی لمس) ساخته شده و در ادبیات کلاسیک فارسی، علاوه بر معنای فیزیکیِ لمس کردن و دست مالیدن، در معنای کناییِ تفتیش، کاوش و درک احوال درون دیگران نیز به کار رفته است؛ چنانکه حکیم سنایی میفرماید: «آنکه او نفس خویش نشناسد / نفس دیگر کسی چه برماسد؟».
شناخت این واژههای فراموششده به غنای زبانی ما کمک میکند و در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین به عنوان مترادف پساویدن و لمس کردن جایگاه ویژهای دارد.