یعنی چه
این اصطلاح در ادبیات اداری و نامهنگاریهای رسمی و محترمانه به کار میرود و به معنای ثبت کردن، مکتوب کردن یا نگاشتن یک مطلب از سوی شخص مقابل (معمولاً با احترام به شخص فرستنده) است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت «مَرقوم داشتن» (marqum dāštan) است که واج «ر» و «ق» پشت سر هم قرار میگیرند.
در جدول
این اصطلاح در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان راهنمای سوالات مربوط به نوشتن رسمی و محترمانه کاربرد دارد و طول آن دقیقاً ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان رسمی بودن متن، از افعال متفاوتی استفاده میشود که To pen ساختاری رسمیتر و نزدیکتر به مرقوم داشتن دارد.
به عربی
ریشه اصلی جزء اول این فعل مرکب (مرقوم) از زبان عربی و ریشه «ر-ق-م» گرفته شده است.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این کلمه در زبان فارسی شامل نگاشتن، مکتوب داشتن، مسطور کردن و ثبت کردن است. متضاد آن نیز پاک کردن، محو کردن یا تراشیدن (امحای نوشته) میشود.
نماد چیست
مرقوم داشتن یک اصطلاح فعلی، زبانی و اداری است؛ بنابراین در فرهنگها یا سنتها دارای نماد مادی، تصویری یا نشانهشناختی ویژهای نیست.
جمعبندی و توضیح کامل مرقوم داشتن
واژهٔ «مرقوم داشتن» یک فعل مرکب تعارفی و محترمانه در زبان فارسی است که از ترکیب اسم مفعول عربی «مرقوم» (به معنی نوشته شده) و مصدر فارسی «داشتن» ساخته شده است. این اصطلاح عموماً در نامهنگاریهای اداری، رسمی و مکتوبات کهن کاربرد دارد و زمانی به کار میرود که بخواهیم به نوشته یا نامهای از سوی شخص مقابل با تکریم و احترام اشاره کنیم.
اگرچه خودِ فعل مرکب در قرآن کریم نیامده است، اما ریشه آن در سوره مطففین به صورت «کتاب مرقوم» دیده میشود که به معنای نوشتهای واضح و تغییرناپذیر است. در فرایند معادلسازی، این کلمه با افعالی نظیر نگاشتن و مکتوب کردن همپوشانی کامل دارد و در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، پاسخ نهایی آن یک عبارت ۱۰ حرفی است.