یعنی چه
واژه مغلوبی یک اسم مصدر (حاصل مصدر) است که از صفت مفعولی «مغلوب» گرفته شده و به وضعیت، کیفیت یا حالت شکستخوردگی، مقهور شدن و تسلیم واقع شدن در برابر یک نیروی چیره اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت مَغلوبی (Mağlūbī) است که با فتح حرف اول (م) ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه مغلوبی دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر شکستخوردگی یا مغلوبیت کاربرد دارد.
به انگلیسی
رایجترین معادل انگلیسی برای انتقال مفهوم مغلوبی واژه Defeat است؛ در کاربردهای رسمیتر و حماسیتر از واژگان Vanquishment و Subjugation نیز استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و واژگان هممعنی فارسی این کلمه شامل شکستخوردگی، شکست، زبونی، مقهوریت، افتادگی و انهدام هستند. متضادهای آن نیز غلبه، پیروزی، چیره بودن و فاتح بودن میباشند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و تصویرسازیهای مکتوب، مغلوبی معمولاً با نمادهایی چون پرچم نیمهافراشته یا زمینخورده، سپر فرو افتاده و شاهِ ماتشده در بازی شطرنج به تصویر کشیده میشود. علاوه بر این، در موسیقی اصیل ایرانی، «مغلوب» نام یکی از گوشههای دستگاه سه_گاه و چهار_گاه است که اوج نغمه را به نمایش میگذارد.
جمعبندی و توضیح کامل مغلوبی
واژه مغلوبی از ریشه عربی (غ ل ب) گرفته شده اما با الحاق «ی» حاصل مصدر در زبان فارسی، ساختاری تازه یافته است که به معنای حالت شکستخوردگی و تسلیم شدن است. این واژه در متون کلاسیک و لغتنامههای اصیلی همچون دهخدا به عنوان اسم مصدر جعلی شناخته میشود و مفهوم فروپاشیِ توانِ ایستادگی در برابر غالب را میرساند.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما همخانواده آن یعنی «مغلوب» در آیه ۱۰ سوره قمر از زبان حضرت نوح (ع) روایت شده است که نشاندهنده ابراز ناتوانی انسان در برابر سختیها به درگاه الهی است. این کلمه در حوزههای دیگر مانند موسیقی سنتی ایران نیز کاربرد دارد و نام گوشهای در نغمات اوج دستگاههای سهگاه و چهارگاه است.