یعنی چه
قطیفه در لغت به معنای جامه، روپوش یا پارچهای است که دارای پرز و خواب باشد. در کاربرد عامیانه و سنتی، به چادر ورپیچیده یا جامهٔ پشمینی که پس از استحمام برای خشک کردن بدن به کار میرود (حوله حمام) نیز قطیفه میگویند. این واژه کلاسیک است و نیاز به مثال مدرن ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح قاف و کسر طاء به صورت «قَطیفَه» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «قطیفه» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «حوله»، «جامه پرزدار» یا «مخمل» کاربرد دارد و کلمهای ۵ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به نوع کاربرد، در زبان انگلیسی از واژه Towel برای نوع حمامی آن و Velvet برای نوع پارچه مخملی استفاده میشود.
به عربی
ریشه این واژه عربی است؛ در این زبان قَطِيفَة به نوعی پارچه پرزدار و مِنْشَفَة به حوله اطلاق میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق و رایج برای این واژه شامل حوله، لُنگ، آبچین، فوطه، جامهٔ پرزدار و شمد هستند.
نماد چیست
قطیفه یک اسم ذات برای نامگذاری کالا و پوشاک است و در فرهنگ رسمی، ادبیات اساطیری یا نمادشناسی بار معنایی متمایز یا نمادینی به خود اختصاص نداده است.
جمعبندی و توضیح کامل قطیفه
واژه «قطیفه» ریشهای عربی دارد و از مصدر «قطف» به معنای چیدن گرفته شده است؛ چرا که پرزهای این نوع پارچه گویی دستچین و بریده شدهاند. این واژه در زبان فارسی به جامه یا پارچهای نرم، خوابدار و پرزدار مانند مخمل یا حوله اطلاق میشود که بهطور ویژهای برای خشک کردن بدن پس از استحمام (قطیفه حمامی) به کار میرفته است.
اگرچه خود کلمه «قطیفه» در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما همخانوادهٔ آن یعنی واژه «قُطُوف» (به معنی میوههای چیده شده و دسترس) در سورههای حاقه و انسان برای توصیف مواهب بهشتی استفاده شده است. این واژه در زبان ترکی نیز به صورت «Kadife» به معنی مخمل رواج دارد.
در مجموع، قطیفه واژهای کلاسیک و اصیل در زبان و ادبیات سنتی ماست که امروزه در گفتارهای روزمره جای خود را بیشتر به واژه «حوله» داده است، اما همچنان در متون ادبی و به عنوان یک پاسخ کلیدی در جدولهای کلمات متقاطع کاربرد فراوانی دارد.