یعنی چه
در لغت به معنی خمیده، دوتا گشته، سست و فروهشته است. در اصطلاح به مردی گفته میشود که در رفتار، گفتار و حرکات خود به زنان شباهت داشته باشد. همچنین در ادبیات به عنوان کنایه از افراد ترسو، بیاراده یا نامرد به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمهٔ ميم، فتح خاء، فتح و تشدید نون و فتح ثاء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان هممعنی زنصفت یا نامرد میآید که بسته به طراح جدول ممکن است به صورت املای رایج جدول یعنی «مخنت» یا املای صحیح «مخنث» پذیرفته شود.
به انگلیسی
واژه Effeminate دقیقاً به ویژگیهای مردی اشاره دارد که رفتار یا صفات زنانه بروز میدهد.
به عربی
این واژه ریشهٔ عربی دارد و اسم مفعول از باب تفعیل (تخنیث) از ریشه (خ ن ث) است.
به فارسی
برابرهای فارسی دقیق آن شامل واژههایی چون زنصفت، اَمرد، هیز، نامرد و سستمرد است که در متون مختلف به جای آن به کار میروند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، این واژه نماد فرهنگی ملموسی ندارد اما مظهر انتزاعی ضعف همت، بیغیرتی و ناتوانی در مواجهه با سختیها و میدان جنگ به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مخنت
واژه «مخنت» در حقیقت یک غلط املایی یا شکل مرسوم در برخی طراحهای جدول از واژه اصیل «مخنث» است. این کلمه در اصل ریشه عربی دارد و از نظر لغوی به معنی سست شدن، خم شدن و دوتا گشتن است. در کاربرد زبانی، به مردی که رفتار و حرکات زنانه از خود بروز دهد اشاره دارد.
در ادبیات فارسی و فرهنگهای بزرگ مانند دهخدا و معین، این کلمه علاوهبر معنی ظاهری و فیزیکی، کاربردی مجازی نیز یافته است. در این حالت، مخنث یا مخنت کنایه از فردی ترسو، سستعنصر، بیغیرت یا نامرد است که در برابر سختیها پایداری نمیکند و شجاعت لازم را ندارد.
در بخشهای معادلسازی، این واژه در زبان انگلیسی با لغاتی نظیر Effeminate توصیف میشود. هرچند نماد مادی خاصی برای آن تعریف نشده، اما در شعر و نثر پارسی همواره در تقابل با واژههایی چون مرد، رجُل، غیور و دلاور قرار میگیرد و مظهر ضعف اراده است.