یعنی چه
رخاوه در لغت به معنای نرمی، سستی، شلی و همچنین فراخی و آسودگی در زندگی است. در اصطلاح علم تجوید و قرائت قرآن، رخاوه یکی از صفات اصلی حروف است که در مقابل صفت «شدت» قرار دارد و به معنای جریان داشتن کامل صوت در مخرج حرف هنگام تلفظ آن است، به طوری که اندامهای صوتی مانع عبور صدا نمیشوند.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت رَخاوَه (یا الرَّخاوة) تلفظ میشود. در زبان فارسی، مشتقات دیگر آن مانند رُخوت یا رَخاوت رواج بیشتری دارند.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، واژه رخاوه به عنوان یک کلمه ۵ حرفی در پاسخ به سوالاتی با مضمون صفت حروف در تجوید، سستی یا نرمی قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی مفاهیمی که به سستی، شلی و انعطافپذیری یا نرمی اشاره دارند، به عنوان معادلهای دقیق این واژه شناخته میشوند.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژگان هممعنی این واژه شامل سستی، نرمی، رخوت، شلی، ناتوانی، فتور و لینت هستند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و متون ادبی، واژه رخاوه (یا رخوت) به عنوان نمادی از بیحالی، سستی، آرامش بیش از حد، تسلیم، عدم مقاومت و انعطافپذیری منفی توصیف میشود.
جمعبندی و توضیح کامل رخاوه
واژه رخاوه ریشهای عربی دارد و در لغت به معنای نرمی، شلی و آسودگی در زندگی است. هرچند این کلمه به صورت مستقیم در متن آیات قرآن کریم ذکر نشده است، اما یکی از اصطلاحات کلیدی و بسیار مهم در علم تجوید و قرائت قرآن به شمار میرود. صفت رخاوت در برابر صفت شدت قرار میگیرد و به ویژگی ۱۵ حرف از حروف الفبا اشاره دارد که هنگام تلفظ آنها، جریان صوت به طور کامل در مخرج حرف برقرار میماند.
در زبان فارسی روزمره، خود کلمه رخاوه کاربرد کمتری دارد و مردم بیشتر از واژگان همخانواده و دگرگونشده آن مانند «رخوت» و «رخاوت» برای توصیف حالت سستی و بیحالی استفاده میکنند. این واژه در بازیهای جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای مفاهیم مرتبط با سستی یا اصطلاحات قرآنی کاربرد دارد.