یعنی چه
واژه حضار یا حاضرین به معنای افرادی است که در یک محفل، دادگاه، همایش، یا هرگونه تجمع و رویدادی حضور یافتهاند و به عنوان شنوندگان، بینندگان یا شرکتکنندگان عینی آن محفل شناخته میشوند.
تلفظ
کلمه «حضار» با ضمه روی حرف اول و تشدید روی حرف دوم (حُضّار) تلفظ میشود. کلمه «حاضرین» نیز با کسر حرف «ض» و سکون حرف «ر» به صورت حاضرین ادا میگردد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، عبارت «حضار یا حاضرین» به عنوان یک پاسخ ۱۲ حرفی برای پرسشهایی با مفهوم شرکتکنندگان یا حاضران در مجلس استفاده میشود.
به انگلیسی
برای ترجمه این مفاهیم به زبان انگلیسی، بسته به نوع مجلس، از واژه Audience برای مخاطبان و شنوندگان، و Attendees برای شرکتکنندگان عمومی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح امروز، برای اشاره به کل جمع حاضر در یک مکان یا رویداد، بیشتر از کلمه «الحُضُور» یا «الحاضرون» استفاده میگردد.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل و رایج این کلمات در زبان فارسی شامل واژههایی مانند «حاضران»، «شرکتکنندگان»، «مجلسیان» و «شنوندگان» است که به جای واژگان عربی مذکور به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل حضار یا حاضرین
عبارت «حضار یا حاضرین» ریشه در زبان عربی دارد و از ریشه ثلاثی مجرد «ح ض ر» مشتق شده است. کلمه «حضار» جمع مکسر کلمه «حاضر» است و «حاضرین» نیز با افزودن نشانه جمع عربی «ین» در زبان فارسی رواج یافته است. این واژهها در ادبیات و گفتگوهای رسمی فارسی به افرادی اطلاق میشوند که در یک زمان و مکان مشخص برای هدف خاصی مانند گوش دادن به یک سخنرانی یا تماشای یک نمایش گرد هم آمدهاند.
در متون اسلامی و قرآن کریم نیز ریشه این واژه به وفور (۲۴ بار) در قالبهای گوناگون فعلی و اسمی به کار رفته است؛ برای نمونه میتوان به عباراتی چون «تجارة حاضرة» در سوره بقره اشاره کرد که مفهوم نقد و موجود بودن را میرساند. این کلمه فاقد نماد اسطورهای یا تصویری خاص بوده و ماهیت آن کاملاً توصیفی و ساختاری است.
در ارزیابیهای معنایی، متضاد این واژگان کلماتی نظیر «غایبان» یا «غائبین» است. شناخت دقیق همخانوادههای آن مانند حضور، محضر، احضار و محاضره به درک عمیقتر کاربرد این واژه در زبان فارسی کمک میکند و جایگاه آن را در متون رسمی و حقوقی استوار میسازد.