یعنی چه
این واژه مصدری عربی از باب افتعال است که در متون کهن به معنای فرورفتن در گل یا گرفتار شدن در موقعیتی سخت و بیراه فرار به کار میرفته است. در زبان و کاربرد معاصر، این کلمه تغییر معنایی یافته و بیشتر به معنای تصادف، اصطدام و برخورد شدید (مانند برخورد دو خودرو یا کوبیده شدن موج به صخره) استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اِرتِطام (e-r-te-tām) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف خواستهشده مشخص میشود. خود واژه ارتطام ۶ حرف دارد و کلماتی مثل اصطدام نیز هممعنی ششحرفی آن هستند.
به انگلیسی
برای معنای معاصر آن (برخورد) از واژههای Collision و Crash، و برای معنای کهن آن (گرفتاری) از Entanglement استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر، برای بیان مفهوم این واژه از هممعنیهای رایجتر آن مانند اصطدام و تصادم استفاده میکنند.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این واژه با توجه به سیاق متن، شامل «برخورد»، «تصادف»، «گرفتاری شدید» و «کوفتگی» است.
نماد چیست
این کلمه نماد اصطلاحی خاصی در ادبیات ندارد؛ اما لغتشناسان کهن، تصویر ملموس فرو رفتن پای اسب در گل یا زمین سخت را به عنوان مابازای عینی و توصیفی این واژه ذکر کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل ارتطام
واژه ارتطام یک مصدر عربی از ریشه (ر ط م) است که سیر تحول معنایی جالبی را طی کرده است. در لغتنامههای کهن و اصیل مانند دهخدا و تاجالمصادر، این کلمه عمدتاً به معنای گیر افتادن، فرو رفتن در گل و لای، یا دچار شدن به یک وضعیت سخت و بدون مفر تعبیر شده است. همخانوادههایی چون رطم و مرتطم نیز بر همین معنا دلالت دارند.
با این حال، در کاربرد معاصر و زبان عربی امروز، ارتطام تغییر وجهه داده و به مفهوم تصادف، اصطدام و برخورد فیزیکی شدید میان دو شیء به کار میرود؛ برای مثال برخورد شدید امواج دریا به صخرهها یا تصادف دو خودرو با یکدیگر. این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته است.
در مجموع، این واژه ششحرفی کاربرد دوگانهای در متون کلاسیک و مدرن دارد که در جدول کلمات و متون ادبی بسته به موقعیت متن، میتوان معانی گرفتاری یا برخورد را برای آن متصور شد.