یعنی چه
واژه مصنوعه صفت مفعولی مؤنث است و به هر چیز، پدیده یا شیئی دلالت دارد که توسط یک سازنده، کارگر یا خالق پدید آمده باشد. این کلمه در متون فلسفی، ادبی و فقهی در برابر واژههایی مانند طبیعی یا فِطری قرار میگیرد و نشاندهنده دستساز بودن یا مخلوق بودن یک پدیده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان مبدأ (عربی) به صورت «مَصْنُوعَة» با سکون صاد و ضم نون است که در زبان فارسی معمولاً تاء تأنیث آن به های بیان حرکت تبدیل شده و «مصنوعه» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'دستساز'، 'ساختهشده' یا 'پدیدآمده (مؤنث)' کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن مورد نظر، معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده غیرطبیعی بودن و فرآیند ساخت صفت یا شیء هستند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و بر وزن مفعولة است که برای توصیف اسامی مؤنث به کار میرود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون 'دستساز'، 'ساختهشده' و در برخی متون متأخر به عنوان 'فرآورده' یا 'پدیده پدیدآمده' است.
در قرآن
عین واژه «مصنوعة» در قرآن کریم نیامده است، اما ریشه آن کاربردهای مهمی دارد؛ از جمله در آیه ۳۹ سوره طه فرمود: «وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِي» (تا زیر نظر من پرورش یابی و ساخته شوی) و همچنین عبارت «صُنْعَ اللَّهِ» در آیه ۸۸ سوره نمل که به آفرینش استوار الهی اشاره میکند.
جمعبندی و توضیح کامل مصنوعة
واژه «مصنوعة» یک صفت مفعولی مؤنث ریشهگرفته از زبان عربی (ص ن ع) است که به طور گسترده به زبان فارسی وارد شده است. این کلمه در لغت به معنای هر آن چیزی است که به دست یک کارگر، صنعتگر یا خالق ساخته و پرداخته شده باشد و در مقابل پدیدههای بکر، طبیعی و خودبهخودی قرار میگیرد.
در حوزههای عرفانی و فلسفه اسلامی، مصنوعه (و معادل مذکر آن مصنوع) بار معنایی نشانهشناختی عمیقی دارد؛ به این معنا که وجود هر مصنوعهای در جهان هستی، مستقیماً به وجود یک «صانع» یا آفریننده دلالت میکند. این تقابل مفهومی برای اثبات وابستگی و مخلوق بودن پدیدههای جهان به کار میرود.
اگرچه خود این لفظ مؤنث در قرآن به طور صریح یافت نمیشود، اما مشتقات و همخانوادههای پرکاربرد آن در آیات مختلف برای توصیف تدبیر، پرورش و آفرینش استوار خداوند به کار رفتهاند و بر ارزش تکوین و ساخت درست تأکید دارند.