یعنی چه
عبارت «من لدن» یک ترکیب عربی است که در زبان فارسی و بهویژه در ادبیات عرفانی و متون دینی به کار میرود. این اصطلاح به معنای سرچشمه گرفتن چیزی مستقیماً از نزد، حضور یا پیشگاه خداوند است؛ به طوری که اسباب و علل مادی و دنیوی در آن نقشی نداشته باشند.
تلفظ
این عبارت با کسره مّم (مِ)، سکون نون (نْ)، فتحه لام (لَ)، ضمه دال (دُ) و سکون نون (نْ) به صورت «مِن لَدُن» تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، عبارت «من لدن» دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل «از نزد» یا «از جانب» شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی، تعابیر دیگری مانند «من عند» یا «من قبل» به عنوان هممعنی و معادلهای کاربردی برای این ترکیب استفاده میشوند.
به فارسی
دقیقترین معادلهای فارسی برای این واژه عبارتند از: از پیشگاه، از جانب، از نزد و از حضور.
در قرآن
این عبارت در قرآن کریم برای اشاره به رحمتها و علومی که مستقیماً از جانب خدا به بندگان خاص میرسد استفاده شده است؛ مانند آیه ۶۵ سوره کهف که میفرماید: «وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا» (و به او از نزد خود دانشی آموختیم) که اصطلاح «علم لدنی» (دانش شهودی) از آن گرفته شده است. همچنین در آیه ۵ سوره مریم در دعای حضرت زکریا به صورت «فَهَبْ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا» آمده است.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان اسلامی، «من لدن» نماد و مظهر افاضه مستقیم، شهود باطنی و دریافتهای قلبی است. این اصطلاح نشاندهنده مرتبهای است که در آن واسطهها و علل دنیوی حذف شده و فیض مستقیماً از مبدأ آفرینش سرچشمه میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل من لدن
عبارت «من لدن» ترکیبی عربی متشکل از حرف جر «مِن» (به معنی از) و ظرف «لَدُن» (به معنی نزد یا حضور) است که جایگاه ویژهای در زبان، ادبیات عرفانی و کلام اسلامی دارد. این اصطلاح اساساً برای بیان مفاهیمی به کار میرود که منشأ کاملاً الهی، ماورایی و بدون واسطه دارند.
بزرگترین شهرت این واژه در فرهنگ فارسی به اصطلاح «علم لدنی» بازمیگردد که به دانش خدادادی، شهودی و افاضه مستقیم پروردگار به قلب انسان (بدون نیاز به درس و آموزشهای ظاهری) اشاره دارد. در حل جدول نیز این عبارت با داشتن ۵ حرف، به عنوان معادل دقیق «از نزد» یا «از پیشگاه» کاربرد دارد.