یعنی چه
ترکیب «خوش و زیبا» به هر چیز مطبوع و دلنشینی اطلاق میشود که از نظر مادی یا معنوی، حس شادمانی و لذت بصری یا روانی ایجاد کند. واژه «خوش» به معنای خوب، نیکو و مطبوع است و «زیبا» صفت مشبهه از مصدر زیبیدن به معنای قشنگ و شایسته است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واجنویسی [خُش وَ زی با] انجام میشود که در آن حرف «و» به صورت پیوند دهنده (فتحه یا واو عطف سبک) خوانده میشود.
در جدول
این ترکیب در جدولهای کلمات متقاطع با تعداد ۸ حرف شناخته میشود و از معادلهای پرکاربرد آن در طراحهای سوال میتوان به جمیل، نیکو و خوشمنظر اشاره کرد.
به انگلیسی
برای ترجمه این ترکیب در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از ترکیب کلماتی مانند Beautiful and Pleasant استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفاهیم متناظر با این واژهها بسیار غنی است؛ به طوری که برای جنبههای اخلاقی و معنوی از «جميل» و «حسن» و برای ابعاد مادی و پاکی از «طيب» استفاده مینمایند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه Hoş دقیقاً معادل خوش و واژه Güzel به عنوان معادل مستقیم زیبا به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل خوش و زیبا
ترکیب «خوش و زیبا» بیانگر تجمیع دو ویژگی برجسته یعنی کیفیت مطلوب درونی (خوش بودن) و جذابیت ظاهری یا شایستگی بیرونی (زیبا بودن) است. این دو واژه که ریشهای کاملاً اصیل و ایرانی دارند، در ادبیات فارسی نمادی از هماهنگی کامل، اعتدال بهاری و بهشت برین به شمار میروند.
در متون معنوی و عرفانی نیز، هرگاه از جلوه جمال الهی یا روح صیقلخورده انسان سخن به میان میآید، مفاهیمی مترادف با این ترکیب نظیر صبر جمیل یا حیات طیبه ترسیم میشود تا نشاندهنده کمالِ توامانِ ظاهر و باطن باشد.