یعنی چه
ام خارجه (عمره بنت سعد) زنی در تاریخ جاهلیت عرب است که به دلیل ازدواجهای بسیار سریع و متعدد شهرت دارد. داستان او در ادبیات به یک ضربالمثل تبدیل شده است؛ خواستگاران به پشت چادر او میآمدند و تنها با گفتن یک کلمه خواستگاری میکردند و او نیز بلافاصله و بدون معطلی پاسخ مثبت میداد. به همین دلیل، نام او در ادبیات کنایه از عجله، سرعت بیحدومرز در تصمیمگیری یا تنوعطلبی است.
تلفظ
این عبارت به صورت اُمّ ِ خارِ جِه (Omm-e Khārejeh) تلفظ میشود که در زبان عربی به شکل «أُمّ خارِجَة» با تنوین یا سکون پایانی خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش دقیقاً ۷ حرف دارد. این کلمه نباید با اصطلاحات مدرن مانند امور خارجه اشتباه گرفته شود.
به انگلیسی
به عنوان یک اسم خاص تاریخی و اعلام، این عبارت در زبان انگلیسی به صورت Umm Kharija یا Umm Kharijah نگاشته میشود.
به عربی
در زبان عربی این نام به صورت «أُمّ خارِجَة» نوشته میشود و ضربالمثل معروف «أَسْرَعُ مِنْ نِکَاحِ أُمِّ خَارِجَةَ» (سریعتر از ازدواج ام خارجه) از آن گرفته شده است.
به فارسی
این واژه معادل مستقیم یککلمهای در فارسی ندارد زیرا اسم خاص است، اما در ترجمه و تفسیرهای ادبی به عنوان کنایه از «آدم شتابزده»، «تنوعطلب» یا «بسیار سریع در پیوند و تصمیم» معنا میشود.
نماد چیست
ام خارجه در ادبیات عامه و متون کهن، نماد بارز عجله، تصمیمگیریهای آنی و بدون فوت وقت، و همچنین تنوعطلبی در روابط و پیوندها به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ام خارجه
عبارت «ام خارجه» یک اسم خاص (اعلام) متعلق به زنی در دوران جاهلیت عرب به نام عمره بنت سعد است که به دلیل ماجرای ازدواجهای مکرر و فوقالعاده سریعش در تاریخ و لغتنامهها (از جمله دهخدا) ماندگار شده است. او با فرزندش «خارجه» شناخته میشد و به دلیل شیوه پاسخگویی سریع به خواستگاران، داستانش به ضربالمثلی برای نشان دادن سرعت بالا و شتابزدگی در انجام کارها تبدیل شد.
نکته مهم در بررسی این عبارت این است که نباید آن را با ترکیبهای مدرن دیپلماتیک مانند «امور خارجه» یا «وزارت خارجه» اشتباه گرفت. ام خارجه کاملاً یک اصطلاح کنایی و تاریخی است که ریشه در فرهنگ ادبیات عرب دارد و هرگاه ادیبان میخواستند سرعت یا عجله مفرط کسی را توصیف کنند، از داستان او الهام میگرفتند.