یعنی چه
عبارت «محتمل است» به معنی ممکن بودن، شدنی بودن یا احتمال داشتن وقوع یک پدیده یا رویداد است؛ وضعیتی که در آن پدیدهای غیرممکن نیست، اما وقوعش هم صددرصد حتمی به شمار نمیرود و بر اساس شواهد، گمانِ رخ دادن آن وجود دارد.
تلفظ
این عبارت از دو واژهٔ «مُحْتَمَل» (با فتح م و م) و فعل ربطی «است» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت ۸ حرف دارد که خودِ «محتمل است» یا معادلهای آن نظیر «ممکن است» پاسخگو خواهند بود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از ساختارهای اسنادی نشاندهندهٔ احتمال استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از مشتقات همان ریشهٔ اصلی یا ساختارهای فعلی مجهول برای بیان احتمال استفاده میکنند.
به ترکی
در ترکی استانبولی هم از واژهٔ وامگرفتهشدهٔ muhtemel و هم از واژهٔ اصیل olasılık استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این عبارت شامل گزینههایی چون «احتمال دارد»، «امکان دارد»، «شاید» و «متصور است» میشود که درجهای از عدم قطعیت را بازگو میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل محتمل است
عبارت «محتمل است» یک ترکیب اسنادی رایج در زبان فارسی است که کاربرد وسیعی در حوزههای منطق، فلسفه، آمار و گفتوگوهای روزمره دارد. ریشهٔ واژهٔ محتمل به زبان عربی و ثلاثی مجرد «ح م ل» بازمیگردد که در باب افتعال معنای پذیرش یا امکانِ بار شدن و به تبع آن، امکانِ وقوع پیدا کرده است. این عبارت دقیقاً زمانی به کار میرود که ما دربارهٔ رخ دادن یک اتفاق یقین کامل نداریم، اما شواهد و قرائن موجود مانع از رد کردن آن میشوند.
در متون کلاسیک و مذهبی مانند قرآن کریم، ریشههای این واژه بیشتر به معنای فیزیکی یا معنویِ «بار گناه یا مسئولیتی را بر دوش کشیدن» آمده است، اما در زبان فارسی امروز، این اصطلاح کاملاً معنایِ امکانپذیری و احتمال به خود گرفته است. نقطهٔ مقابل این مفهوم، عباراتی نظیر «محال است»، «ممتنع است» یا «قطعی است» هستند که وضعیت را به صراحت و بدون گمان مشخص میکنند.