معنی
«هقهق» اسم صوت است و به معنای صدای گریهٔ شدید، متوالی و بریدهبریده در گلو است؛ حالتی از گریستن که معمولاً با تکانهای شانه، نفسنفس زدن و بغض شدید همراه میشود و شبیه به صدای سکسکه در هنگام اندوه است.
یعنی چه
این عبارت کنایه و نشانی از اوج غلیان احساسات، شکست عاطفی، سوگواری یا گریهٔ بیاختیار از روی دلتنگی و اندوه عمیق است که فرد کنترل صدای گریه خود را از دست میدهد.
مترادف
واژههایی که مفهوم گریستن با صدای بلند، هقهق زدن یا اندوه شدید را منتقل میکنند.
متضاد
این واژه در فرهنگهای لغت متضاد مستقیم و رسمی ندارد، اما از نظر حالت روحی و صوتی، در برابر خنده و شادی قرار میگیرد.
ریشه
واژهٔ «هقهق» ریشهٔ اشتقاقی کلاسیک در زبان فارسی ندارد. این کلمه یک اسم صوت (Onomatopoeia) یا نامآوا است که از تقلید صدای نفسنفس زدن در هنگام گریهٔ شدید ساخته شده و تکرار بخش «هق» نشاندهندهٔ تداوم و شدت این صداست.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «صدای گریه بریدهبریده» یا «گریه شدید»، واژهٔ ۴ حرفی «هق هق» مد نظر است.
به انگلیسی
معادلهای اصلی این واژه در زبان انگلیسی افعال و اسامی مربوط به گریههای صدادار و بریدهبریده هستند.
جمعبندی و توضیح کامل هق هق
واژهٔ «هقهق» یک نامآوا یا اسم صوت در زبان فارسی است که به خوبی حالت فیزیکی و صوتی گریههای شدید و بیاختیار را توصیف میکند. این کلمه ساختاری اشتقاقی ندارد و صرفاً از روی تکرار صدای تولید شده در گلو در هنگام اندوه شدید پدید آمده است.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، هقهق نمادی از فروپاشی احساسی، سوگ، فقدان یا اوج دلتنگی است. این حالت معمولاً با تکان خوردن شانهها و حبس شدن نفس در سینه همراه است و تفاوت آن با گریه معمولی یا زاری در همین بریدهبریده بودن صدا و حالت سکسکهمانند آن است.