یعنی چه
این واژه در زبان عربی و متن قرآن کریم با دو تلفظ و معنای متفاوت آمده است: ۱. بَشَراً: به معنی انسانی از گوشت و پوست و کالبد مادی. ۲. بُشْراً: مخفف بُشُراً و جمع بَشور، به معنی مژدهدهنده و نویدبخش که معمولاً برای بادهای پیشاپیش باران رحمت الهی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ اول به صورت بَشَراً (بَ + شَ + رَنْ) است که تنوین نصب دارد. تلفظ دوم به صورت بُشْراً (بُشْ + رَنْ) با سکون شین و تنوین نصب خوانده میشود.
در جدول
کلمه «بشراً» در حل جدولهای متقاطع یا شرح در متن دقیقاً ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به بستر متن، اگر منظور آدمیزاد باشد از واژههای مربوط به انسان و اگر منظور بشارت باشد از اصطلاحات خوشخبری استفاده میشود.
به عربی
ریشه این کلمه عربی است و در خود این زبان برای اشاره به بنیآدم یا اخبار سارّ و بادهای بارانزا کاربرد دارد.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای کالبد انسانی واژه İnsan و برای مفهوم نویدبخشی از ریشه مژده استفاده میکنند.
به فارسی
در ترجمههای فارسی قرآن، عباراتی نظیر «انسانی را»، «آدمیزادی» (برای بَشَراً) و «مژدهدهندگان»، «پیشآهنگان رحمت» (برای بُشْراً) به عنوان برگردان مستقیم قرار گرفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل بشراً
واژه «بشراً» از کلمات ظریف قرآنی است که شناخت دقیق آن نیازمند توجه به اعراب و ریشه معنایی آن است. در حالت اول (بَشَراً)، این کلمه به خلقت مادی و کالبد ظاهری انسان اشاره دارد؛ مانند آیه شریفه سوره فرقان که میفرماید خداوند از آب، بشری را آفرید. این کاربرد بر بُعد دنیوی و جسمانی بنیآدم تاکید میکند.
در حالت دوم (بُشْراً)، این واژه نقشی کاملاً متمایز یافته و به عنوان صفت یا مصدری برای پیامآوران شادی و رحمت به کار میرود. بارزترین نمونه آن در توصیف بادهایی است که پیش از بارش باران میوزند و نوید ریزش رحمت الهی را به زمین تشنه میدهند. بنابراین، این کلمه بسته به نشانه و لحن قرائت، میتواند نمادی از آفرینش خاکی انسان یا جلوهای از امید و خوشخبری آسمانی باشد.