یعنی چه
قوجه کندی یک اسم خاص جغرافیایی (اعلام) است که به روستایی واقع در دهستان چاراویماق جنوب غربی، از توابع بخش مرکزی شهرستان چاراویماق در استان آذربایجان شرقی اختصاص دارد.
تلفظ
این نام در زبان محلی و ترکی آذربایجانی به صورت «قوجا کندی» (Qoca kəndi) تلفظ میشود و در برخی اسناد دولتی یا نقشههای جغرافیایی به صورت «فوجهکندی» نیز ثبت شده است.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش خود واژه «قوجه کندی» است که از ۸ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبانهای دیگر مانند عربی به صورت «قرية قوجه كندي» و در زبان ترکی استانبولی به شکل «Koca kendi» نگارش میشود.
به فارسی
این عبارت از دو جزو ترکی تشکیل شده است: «قوجا/قوجه» به معنای پیر، بزرگ یا سالخورده و «کندی» به معنای ده یا روستا. بنابراین معادل فارسی مفهومی آن روستای قدیمی یا دهِ بزرگ است.
در قرآن
از آنجا که «قوجه کندی» یک نام جغرافیایی محلی با ریشه زبانهای ترکی است، در زبان عربی کلاسیک و متن کتاب مقدس قرآن به کار نرفته است.
نماد چیست
بر اساس مستندات کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران، صنایع دستی اصلی زنان این روستا جاجیمبافی است، از این رو جاجیم را میتوان نماد فرهنگی و هنری این منطقه دانست.
جمعبندی و توضیح کامل قوجه کندی
واژه «قوجه کندی» یک لغت مفرَد در زبان فارسی نیست، بلکه یک اسم خاص برای توصیف مکانی جغرافیایی در شمال غرب ایران است. این نام متعلق به روستایی سرسبز و کمجمعیت در دهستان چاراویماق جنوب غربی، واقع در بخش مرکزی شهرستان چاراویماق در استان آذربایجان شرقی میباشد که در تقسیمات کشوری گاه به صورت فوجهکندی نیز نوشته شده است.
از نظر ریشهشناسی، این عبارت کاملاً ریشه در زبان ترکی آذربایجانی دارد و از ترکیب دو واژه «قوجا» (به معنی پیر، کهنسال یا بزرگ) و «کندی» (به معنی روستا یا ده) ساخته شده است که در مجموع مفهوم «روستای پیر» یا «آبادی قدیمی» را تداعی میکند. طبق گزارشهای تاریخی و جغرافیایی، هنر و صنعت جاجیمبافی توسط زنان هنرمند این روستا، از گذشتههای دور به عنوان شاخصه و نماد فرهنگی این منطقه شناخته میشود.