یعنی چه
صیرف در اصل به معنای صراف و کسی است که به داد و ستد پول و سنجش عیار طلا و نقره میپردازد و سره را از ناسره تشخیص میدهد. در مفهوم مجازی، این واژه به انسانهای باهوش، چارهگر و متبحر در امور نیز اطلاق میشود که بهخوبی کارها را تدبیر میکنند.
تلفظ
این واژه به صورت فتح صاد، سکون یاء و فتح راء یعنی «صَیرَف» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، به عنوان پاسخ برای راهنمای «صراف» یا «سنجشگر عیار طلا»، کلمه ۴ حرفی «صیرف» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مفهوم صیرف (صراف) از اصطلاحات Money changer یا Banker استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این واژه شامل صراف، عیارگیر، سنجشگر، چارهگر و محتال (زیرک) هستند.
در قرآن
خود کلمه «صیرف» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مشتقات دیگری از همین ریشه سهحرفی (ص-ر-ف) مانند فعل «صَرَفَ» و واژه «تصریف» بارها در آیات قرآن استفاده شدهاند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، واژه صیرف یا صیرفی به عنوان نمادی برای سنجشگری موشکافانه، تشخیص دادن سره از ناسره (سخنان راست از دروغ) و منتقد تیزبین سخن به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل صیرف
واژه «صیرف» یک کلمه وامگرفتهشده از زبان عربی در فارسی است که ریشه در ماده «ص-ر-ف» دارد. معنی اصلی و اولیه آن صراف و کسی است که عیار مسکوکات طلا و نقره را میسنجد و پولها را مبادله میکند تا جنس اصل را از تقلبی تمیز دهد.
در کاربرد ثانویه و ادبی، صیرف به معنای فردی بسیار باهوش، زیرک و چارهگر است که توانایی بالایی در تدبیر امور و گرهگشایی از کارها دارد. این کلمه در ادبیات فارسی نمادی از نقد دقیق و تشخیص حق از باطل به شمار میرود.