یعنی چه
میقوه (یا میکوه) به حوضچه یا مکانی ساختاریافته در آیین یهودیت گفته میشود که برای غسل، طهارت مذهبی و پاکسازی روحانی افراد یا ظروف استفاده میشود. آب این حوضچه باید از منابع طبیعی مانند باران یا چشمه تأمین شود و شرایط فقهی خاصی داشته باشد. این واژه کلاسیک و مذهبی است و کاربرد روزمره مدرن ندارد.
تلفظ
این واژه در اصل عبری به صورت مِیکْوِه (Mikveh) یا مِقْوِه تلفظ میشود و در زبان فارسی معمولاً با فرکانس صوتی مشابه مأخوذ از متنهای دوزبانه خوانده میشود.
در جدول
در طراحهای جداول کلمات متقاطع، به عنوان طهارتگاه یا حمام آیینی شریعت یهود شناخته میشود و پاسخ دقیق آن ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و غربی برای اشاره به این مکان از همان وامواژه عبری یا توصیف کارکردی آن استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر استفاده از خود کلمه به صورت معرب، از عبارات توصیفی مربوط به غسلهای مذهبی استفاده میکنند.
به فارسی
به دلیل اینکه این واژه یک اصطلاح کاملاً تخصصی مربوط به دین یهودیت است، معادل تککلمهای اصیل در فارسی ندارد؛ اما بهترین برگردانهای توصیفی آن «حوضچه طهارت» یا «غسلگاه یهود» است.
نماد چیست
در الهیات و سنت یهودی، ورود به میقوه و غوطهور شدن در آن نمادی از پاکسازی کامل روح، پشت سر گذاشتن ناپاکیها (توماه)، تولد دوباره نوایمانان و ورود به یک وضعیت طاهر و جدید است.
معنی انگلیسی/خارجی
کلمه «میقوه» اساساً یک واژه خارجی (عبری) است که در تورات به معنی «محل تجمع یا نگهداری آب» به کار رفته است. این کلمه امروزه در فرهنگهای بینالمللی به عنوان یک اصطلاح مذهبی شاخص برای غسلگاههای یهودیان شناخته میشود و فاقد ریشه یا همخانواده در زبان فارسی است.
جمعبندی و توضیح کامل میقوه
واژه «میقوه» یا «میکوه» یک اصطلاح مذهبی و تخصصی وامگرفته از زبان عبری است که به حوضچهها و حمامهای مخصوص غسل آیینی در شریعت یهودیت اشاره دارد. این مکانها برای پاکسازی مذهبی افراد پس از شرایط خاص مانند زایمان، قاعدگی، مراسم تشرف به دین یهود یا طهارت ظروف تازه خریداریشده کاربرد دارند و آب آنها باید مستقیماً از منابع طبیعی مثل باران تأمین شود.
این کلمه در زبان فارسی فاقد ریشه و همخانواده است و در متون اسلامی یا قرآن کریم نیز به کار نرفته است؛ چرا که مفهومی کاملاً مختص به احکام فقهی یهود را تبیین میکند. معادلهای توصیفی آن در فارسی شامل حوضچه طهارت و غسلگاه است.
از نظر نمادین، عمل غوطهوری در میقوه نشاندهنده نوزایی معنوی، شستن ناپاکیهای روحی و جسمی و انتقال فرد به یک مرتبه پاک و مقدستر در پیشگاه خداوند است.