یعنی چه
بابوش در اصل به نوعی پایافزار، دمپایی یا کفش سنتی چرمی و بدون پاشنه گفته میشود که نوکتیز بوده و در فرهنگ سنتی عثمانی و مراکشی بسیار رایج است. علاوه بر این، امروزه در بازار پوشاک ایران به نوعی پارچه نخی، سبک، خنک و راهراه که برای دوخت لباسهای تابستانی کاربرد دارد نیز بابوش میگویند. در لغات قدیمیتر رومی نیز به معنای کودک شیرخواره آمده است.
تلفظ
این کلمه به صورت bābūš (با فتح ب اول، سکون ب دوم و واو کشیده) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «نوعی کفش سنتی» یا «دمپایی مراکشی»، کلمه ۵ حرفی «بابوش» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Babouche دقیقاً برای اشاره به همین کفشهای سنتی و مغربی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل پاپوش، کفش، پایافزار، دمپایی و نعلین است که به پوشش پا اشاره دارند.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ شمال آفریقا و مراکش نمادی از صنایع دستی اصیل، راحتی و پوشش سنتی در اعیاد و مراسمها است. در اشعار قدیمی فارسی (مانند ابیات منسوب به مولوی) گاهی به عنوان نمادی از کهنگی و دورهگردی استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بابوش
واژه بابوش یک نمونه جذاب از سفر کلمات میان زبانهای مختلف است. این کلمه در اصل از واژه ۱۰۰٪ فارسی «پاپوش» (ترکیب پا + پوش) گرفته شده که پس از ورود به زبان عربی به صورت معرب «بابوش» یا «بابوج» درآمده است. در جریان مبادلات فرهنگی، این واژه وارد زبان فرانسوی (Babouche) شد و امروزه دوباره با همین شکل و شمایل فرنگی به دایره لغات معاصر فارسی بازگشته است.
در کاربرد مدرن، بابوش دو معنای کاملاً متمایز دارد؛ در یک سو اصطلاحی بینالمللی برای دمپاییها و کفشهای چرمی سنتی، تخت و نوکتیز مراکشی و عثمانی است و در سوی دیگر، در بازار نساجی و پوشاک ایران به نوعی پارچه نخی بسیار خنک، سبک و معمولاً راهراه اطلاق میشود که گزینهای محبوب برای دوخت مانتوها و لباسهای تابستانی به شمار میرود.