یعنی چه
واژه مسفک در لغتنامههای معتبر به معنی فردی است که بسیار سخن میگوید و پرحرف است. این کلمه از ریشه عربی سَفْک گرفته شده که یکی از معانی آن ردیف کردن سخن پشت سر هم است. این واژه به عنوان یک صفت برای افراد کثیرالکلام به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت مِْسفَک (با کسر میم، سکون سین، فتح فاء و سکون کاف) تلفظ میشود و بر وزن مِفْعَل (اسم ابزار یا صیغه مبالغه) است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه مسفک به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'پرحرف'، 'وراج' یا 'کثیرالکلام' کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه همگی به مفهوم فراوانی سخن و تمایل زیاد به صحبت کردن اشاره دارند.
به عربی
از آنجا که ریشه این واژه عربی است، در زبان مبدأ نیز از ساختارهای مبالغه مانند مکثار برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، نزدیکترین واژه عامیانه و رسمی به معنای مسفک، کلمه Geveze است که به افراد پرحرف اطلاق میشود.
نماد چیست
واژه مسفک در ادبیات فارسی، عرفان، اسطورهها یا فرهنگ عامه به عنوان نماد یا نشانه مظهر خاصی شناخته نمیشود و صرفاً یک واژه لغوی با کاربرد توصیفی برای میزان سخنگفتن افراد است.
جمعبندی و توضیح کامل مسفک
واژه مسفک ریشهای عربی دارد و از ثلاثی مجرد «س ف ک» مشتق شده است. گرچه این ریشه در زبان عربی بیشتر به معنای ریختن مایعات (مانند خونریزی در واژه سفاک یا یسفک الدماء در آیه ۳۰ سوره بقره) شهرت دارد، اما یکی از معانی فرعی و لغوی آن، ردیف کردن پشت سر هم کلمات و پرحرفی است. در فرهنگهای معتبری چون دهخدا، این کلمه دقیقاً به معنای فرد بسیارگوی و کثیرالکلام ضبط شده است.
این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد روزمره و زندهای ندارد و بیشتر در متون کهن لغوی یا به عنوان یک چالش ادبی در جدولهای کلمات متقاطع مورد استفاده قرار میگیرد. دانستن معنای آن به درک بهتر ساختار واژگان دخیل عربی بر وزن مِفْعَل در زبان فارسی کمک میکند.
در ساختار جدول، مسفک یک کلمه چهار حرفی است که مترادفهای رایج آن نظیر پرحرف و وراج به وفور در زبان عامیانه کاربرد دارند. معادلهای خارجی آن نیز همگی به ویژگی اخلاقی یا رفتاریِ زیادهگویی اشاره دارند.